Ook de fietsende Hein Diepman kwam langs

DALFSEN – Een buurman van het Wapen van Dalfsen vertelde vanmiddag, kijkend naar de puinhopen van de brand: ik sta nog te trillen op mijn benen. Gelukkig is het eigenlijk allemaal goed afgelopen. En wat fijn voor de naaste buren dat zij op vakantie waren. Gisteren had ik zelfs de mensen in mijn tuin staan, dat werd me een beetje te gek.

Gisteren stonden ze bij mij in de tuin, dat liever niet

Ook heb ik s’nachts nog met de burgemeester gesproken. Die buren (wijzend naar links), die hebben het eerst ontdekt dat er brand was. De rook en de geur gingen richting hun woning. Die werden daar wakker van en hebben polshoogte genomen en de boel in werking gezet.

Weer een ander buur in de Beatrixstraat hoorde glas gerinkel midden in de nacht. Die dacht aan baldadige jeugd die mogelijk de ruiten aan het ingooien waren. Hij trok snel zijn broek en aan en hij er op af. Dichterbij gekomen zag hij dat het helemaal mis was. Dat glasgerinkel kwam natuurlijk door de hitte. Hij was er eerder dan de brandweer. Ook hij verteld blij te zijn dat de naaste buren op vakantie zijn. Zo iets moeten kleine kinderen niet meemaken. Nu zien ze straks bij terugkomst de puinhopen en kan je ze vertellen dat er brand is geweest.

trieste aanblik, hopelijk is dat snel weg

Maar als die kleintjes snachts uit bed moet halen vanwege zo’n grote vlammenzee, dan blijft het bij hen levenslang bij. Wij hebben vreselijk geluk gehad. Als de wind anders stond had mijn huis er ook aan kunnen gaan. Vermoedelijk is de brand begonnen in het oude pand van Mol, waar later de bloemenzaak in zat. Het vuur ging met geweld, via het dak naar het andere pand. Ze hebben tussen het brandend pand en het huis ernaast grote metalen platen geschoven om een klein beetje de hitte tegen te houden.

Frank de fotograaf: ze zijn niet thuis! Wel hun blaffende honden.

 Kijk daar loopt ook een meneer, te scharrelen. Die meneer die ken ik wel, dat is Frank Uilenbroek, die gaat foto’s maken voor de krant. Alweer mensen van de pers? Ik heb der genoeg van. Vreselijk! Frank de fotograaf (die ken ik overigens heel goed ken en ook al gesproken had) doet nog een poging aan te bellen bij Martien en José Boverhof, maar die doen niet open. Jammer Frank, morgen dan maar geen foto in de krant? Een half uurtje later zie ik José en Martien langs komen en vertel ze dat ze volk aan de deur van van de krant. Alweer? De buurt is er al wel klaar mee met de ramptoeristen. Maar als Dalfsenaar wil je het toch even met eigen ogen zien. Het is dan ook komen en gaan van stoppende auto’s: allemool effen kieke’n.