DALFSEN – Vanmiddag kwamen we de Heer Herman Diepman tegen, helemaal achter in de Tibbensteeg.  Druk bezig een sloot op te schonen. Zojuist had hij een man van het Waterschap gestrikt ( die kwam toch langs) om even een paar knijpers plantenresten uit de sloot te halen. Dat is ook in hun belang dat het water fijn weg kan. De rest doe ik wel verteld de 79 jarige Herman Diepman.

 Muj is kieken hoe mooi het water nu wegloopt. Ik moest even naar de andere kant van de weg en inderdaad het water buldert nu door de duiker die onder de zandweg door loopt. Gaat het nu gelijk het Overijssels kanaal in?

Nee, vertelt Herman, het komt eerst in de wetering en pas bij Laag Zuthem gaat het water het Overijssels kanaal in. Ik zal oe nog wat loten zien: Hij pakt zijn seis op. Nou Herman als ik dat ding zo zie, heb je die met de geboorte gekregen! Zo oud zie ziet er uit. Jong, hij meid als de beste.

Effen met de pikstrik der langs en daarna giet het weer zo fijn. (voor de niet kenners: een pikstrik is een soort strijkstok, waar korreling materiaal zit daar aan, het heeft een beetje de structuur van stuurpapier, daar maak je zwaaiende bewegingen mee langs de seis. Daar wordt het snijgedeelte van de seis weer scherp van) Dit vind ik het mooiste wat er is, mein met een seizen. Vooral s’morgens vroeg, als het dauw nog aan het gras zit, dan giet het het mooiste.

Hier verdorie: die man die muj op de foto zetten! Weert ie wel wie det is? Ja, zeker ken ik die wel, dat is de heer Jorik uut Spijkenisse. Dat is een broer van Mevr. Veneboer. Hij is hier voor een aantal dagen bij Martin Veneboer aan het logeren. Jorik kwam al van vroeger in deze streek, dus zeker geen onbekende hier.

Herman geeft ondertussen tussen het kletsen door ( want dat kan hij als de beste) nog even een demonstratie weg, hoe zo’n seis werkt. Ik zegge nog, pas mar op dej de sloot niet in kukelt, ie stoot zo kort op de kaande. Niks geen las!

Hij geen koffie bie oe? Ik een koffieapparaat op de fietse? Noe mujt niet gekker maken Herman.  Na wat praatjes en klierderijen besluit ik maar weer de fietse te pakken, want die verhalen, och het hoeft ook niet allemaal waar te zijn, as ze ma mooi bint. Dalfsennet door snapt hij nog niet zo vulle van a hem zo heurt. Ik leze alle kraanten van a tut zet. Wat jemmer veur hem dat hij zelf dalfsennet niet kan volgen. Door mut de familie hem toch nog eens met helpen. Want hij weet echt niet wat hij mist.