
Van grote afstand kom je nog een enkele ree tegen
DALFSEN – In de verte 3 stipjes, ja reeën, waar zie je die nog. Helaas is dat ook bijna verleden tijd. Nadat vrijwel alle konijnen en hazen uit het landschap zijn verdwenen is het akelig kaal geworden in het bos. Is er dan geheel geen leven meer, ja helaas wel, maar ik denk de verkeerde soorten. De wildstand is in elk geval in het gebied ten zuiden van de Vecht tot een dramatisch dieptepunt gedaald. Komt dit door het verkeer of door stropers, nou dat geloof ik niet.
Sinds vossen, roofvogels, dassen, steenmarters, loslopende honden en katten, ja ook kraaien en andere kleine rovers beschermd worden is het gedaan met het oorspronkelijk wild in onze bossen. Klagen dat mussen, zwaluwen, kieviten, grutto’s en andere tuin- en weidevogels verdwijnen, helpt niet als niet wordt opgetreden tegen de overmacht aan rovers. Ik herinner mij de periode 50 jaar terug, wild in overvloed, geboren in een grote, maar arm gezin, zelfverzorgend met eigen aardappels en groente, de tuin moeten beschermen tegen reeën, hazen en konijnen. Maar ook moesten leven van het wild in het bos en eigen akker als we ten minste vlees op ons bord wilden hebben. Geen probleem er was wild in overvloed. Toen werd er wel volop gestroopt waar wij de vruchten van plukten. Stropers zetten hun strikken om de volgende dag terug te komen. Maar wij, voor we als kinderen naar school gingen, eerste even een wandeling langs de strikken van anderen en de buit was vaak meer dan gewenst. Maar dat was om te kunnen overleven. Toen geen last van genoemde roofdieren die nu een kaalslag plegen. Maar in de jaren daarna was en bleef er voldoende wild. Tot ongeveer 15 tot 20 jaar terug zag je de wildstand afnemen.
Een 100 stuks konijnen op een ochtendwandeling zag je niet meer, nog slechts een stuk of 10, groepen hazen die spelletjes deden in de weilanden werden een stuk kleiner. Roedels reeën van eerder wel 10 tot 15 stuks bij elkaar, werden steeds kleiner. Nu is het nog erger. Zelden, ja echt zelden zie ik nog een konijn, terwijl ik wekelijks meerdere uren in het bos loop, hazen een zeldzaamheid en reeën, ja vorige week zag ik er drie lopen op groten afstand, maar vaker dat ik er niet een meer zie. Het gaat echt slecht met de wildstand in ons gebied.
Natuurbeheer in Nederland gaat de verkeerde kant op, het aanleggen van wildviaducten en zones zodat wild het gehele land door kan trekken kosten erg veel geld, terwijl de verkeerde rovers op een beschermende lijst worden gezet. Veel landbouwgronden worden opgeofferd aan de zogenaamde natuur. Sorry, de natuur gaat mij aan het hart. Ik ben geboren als een “Bosjesman” in het gebied, maar het gevoel is ernstig aangetast, ik voel mij zelfs bedreigd.

