STERREBOS – Gelukkig hadden we ook een voorlangs, die liep voor de Bokkenberg langs, maar was niet altijd het gehele jaar open. Destijds woonde daar een dokter Krause die vooral in de winterperiode de weg regelmatig afsloot met een hek. ( dit hek is in de zestiger jaren door een motorrijder vrijwel dubbel gereden, omdat die niet in de gaten had dat het hek plotsklaps weer was gesloten en de motoren waren toen nog niet met goed licht uitgerust. Bestuurder bleef ongedeerd.

Maar de weg werd telkens afgesloten omdat er steeds meer verkeer voorlangs ging. Dit omdat de achterweg zo slecht was en er geen doorkomen aan was. Tractoren die er door gingen waren een loonwerker, verder de melkrijder die tot de assen door de modder gingen. Auto’s kwamen er in die tijd maar weinig en als die een poging waagden ging het onherroepelijk mis. Als het In de winterperiode had gesneeuwd maakten we een pad vrij voor fietsers tot de verharde weg en die werd dan gelijk gestrooid met zand uit de bermsloot. Soms moest je dit werk diverse keren per week herhalen, maar je deed het voor de veiligheid. Bij opdooi in de winterperiode was het zelfs gevaarlijk fietsen, dan was lopen de enigste optie. Later toen voorlangs geheel werd afgesloten namen de problemen op de achterweg toe. In de zomer mul en voor fietsers geen doorkomen aan en weer in het najaar enorme gaten en sporen soms wel een halve meter diep. Juist in de natte periode kon ook de wegenschaaf van de gemeente niets uitrichten. In het voorjaar en vroege herfst maakte de heer Keizer die werkzaam was bij de gemeente Dalfsen er wel goed werk van. Als geen ander kon hij de weg schaven en mooi rond leggen. Een paar dagen na het schaven nog een keer aanrijden en slepen en je kon er weer een of twee maanden tegen. Maar owe als het daarna weer hard begon te regenen. Zelf maakten we dan afvoergeulen naar de bermsloot en het zand wat daarbij vrijkwam deponeerden we in de grootste gaten van de weg. Heel wat uren hebben we zelf al in deze weg gestoken, maar met mager resultaat. Kortom de achterweg, later Sterreboschweg genoemd heeft menigeen kopzorgen gekost. Alle bewoners die in het bezit waren van een auto hebben er heel wat keren vast gezeten, loonwerkers en boeren in het bezit van een tractor werden bij nacht en ontij gebeld om redding te brengen. We voelden ons werkelijk een roepende in de woestijn als we weer klaagden bij Plaatselijk belang of bij de gemeente Dalfsen. Komt het nu na 60 jaar eindelijk goed? Een voormalige bewoner.