DALFSEN – OUDLEUSEN – Op 15 oktober is de opening van het wildseizoen. En uiteraard begint dan ook de verkoop van het edelhertenvlees bij hertenboerderij Lindeboom in Oudleusen. Op verzoek van Rudi ging iemand van Dalfsennet daar vandaag even langs, want wij vinden dit zelf ook wel een boeiend onderwerp. Rudi en zijn vrouw, hebben hun bedrijf aan de Oude Hessenweg in Oudleusen.
Nooit geweten dat deze weg bestond, maar dat is te vinden als volgt: op de Hessenweg, dan neem je de afslag bij de Chinees, daar links, de parallelweg op, 1e weg links en vervolgens (dan zit je op de Oude Hessenweg) het eerste bedrijf aan de rechterkant. Daar staan mooie toegangsborden aan de weg, dus dat kan je niet missen. We hadden afgesproken, toen wij dus aankwamen rijden werden we gelijk verwelkomd door de heer des huizes. Ze hebben daar een prachtig boerderij ( vroeger een melkveebedrijf geweest) met een enorme lap grond. Twee jachtenhonden verwelkomen ons ook tegelijk. Ik ben al zo’n held met honden en doe net of ik er niet bang voor ben. De ene is van Rudi en de andere van zijn bijna 91 jarige oude vader, die net met de auto weg is. Kom maar mee, dan gaan we even binnen kijken.
Rudi doet de enorme deur open en daar zien we binnen de eerste herten. Dit zijn de jongen van dit voorjaar. Die verblijven op stal. Eigenlijk komen die net van de moeder af. De eerste dagen piepen ze nog een beetje, maar daar wennen ze zo aan om zelfstandig te worden. Voor de jonkies is buiten te weinig voer, vandaar dat deze met ingang van 1 september op stal staan. Eind april gaan die weer naar buiten. Rechts in de schuur staan hele grote bakken met kastanjes, die zijn vanmorgen gebracht, die komen van een landgoed. Rudi pakt een hand vol en legt die in de voerbak, en plots, de hele kraam komt dicht bij. Rudi is blij dat ik geen opvallende kleding draag, geen felle rode jas of zo. Zo hou je de rust. Daar moet je wel voor zorgen met deze dieren. We verlaten stal no. 1, en gaan door naar de volgende.
Gelijk links zien we een soort installatie met allemaal blauwe bekleding met daar binnen in schuimrubber. Die installatie heeft ook een naam, dat is een “crusch””. Hiermee kan hij de herten als het ware vangen en heel diervriendelijk klem zetten. Hij trekt dan aan een schuif, zodat het dier voorzichtig klem komt te zitten. Dat is nodig om ze in bedwang te houden met ontwormen. Van nature zijn het natuurlijk wilde dieren en die natuur blijft er in zitten. Hoewel ze aan mij wel zijn gewend, maar ik kan aan de dieren zien dat ze anders reageren nu er een vreemde bij is. Let maar op hun oren, die zijn allemaal gespitst. Die volgende stal is leeg, hoewel de herten er wel gewoon in kunnen. Ook hier staan grote bakken met kastanjes en ook een hele vracht eikels. Iets verderop ligt maïs als voer. Maar ze komen maar zelden binnen. Dat doen ze alleen als het vreselijk regent en hard waait te gelijk. Ook al vriest het 15 graden, ze willen buiten blijven. Dat is het instinkt, ze willen zelf kunnen zien of er gevaar is. En komt er nu wel een in de stal, dan is de bok er als de kippen bij met haar er uit te jagen. Want hij is natuurlijk weer bang dat een andere bok zijn werk uit de handen (nou ja handen?) zou nemen. Ook aan deze schuur zit een soort sluis, dat wanneer de herten gevangen moeten worden, zo een grote aanhanger in kunnen lopen. Want drijf je ze in het nauw, dan springen ze zo over een meer dan 2 meter hoge afrastering.
We verlaten nu ook deze schuur en gaan naar buiten, naar de verschillende weilanden waar vrachten herten lopen. De hindes nemen de benen. De statige bok niet, die wil eigenlijk nog liever in aanval, maar dat doet hij nu ook niet. Hij let wel op wat er allemaal gaat gebeuren. Het is een gigantisch groot beest, bijna net zo groot als een echte koe. Deze bok heeft hij sinds dit jaar. De vorige daar had Rudi niet zo veel vertrouwen meer in. Het had een grote en een klein gewei. Dat heeft met de hormonen te maken. Maar het werk van de bok, dat heeft ook met de hornomen te maken. En zou hij geen jonkies voort kunnen brengen, heeft hij het volgend voorjaar er op, geen kalfjes, dus geen inkomsten. Dat risico was voor het te groot. Vandaar dat hij die bok heeft ingeruild. Deze doet flink zijn werk. Voor de bronst heeft Rudi hem flink bijgevoerd, zeg maar flink krachtvoer gegeven o.a. brokjes en zo. En als dan die bronsttijd eenmaal aanbreekt, dan heeft dat dier maar één interesse. Het voer interesseert hem dan geen bal meer. Dan is het pakken wat hij pakken kan en het liefst zo vaak mogelijk.
50 kilo er af.
Die bok is vanaf het begin van de bronsttijd al zeker 50 kilo aan gewicht verloren, wat wil je ook als je niet vreet. Ik probeer nog wat foto’s te maken, maar al die herten nemen een veilige afstand van mij. Kom we gaan naar binnen. De jachthonden lopen weer met ons mee, nu naar een volgend vertrek. Daar binnengekomen is rechts de winkel. Daar staan enorme grote vriezers. Die zijn net vandaag gevuld met echt duurzaam edelherten vlees. Want deze dieren zijn net geslacht. Alles is geportioneerd, vacuüm getrokken en gestickerd zo als dat wenselijk is door de voedsel en warenautoriteit , en mooi diep gevroren. Het ziet er allemaal zeer fris en smakelijk uit, vooral die mooie rode biefstuk.
Duurzamer kan gewoon niet.
Dieren zijn hier geboren, grootgebracht en ook de verkoop van vlees gebeurt vanaf hun geboorte en leefplek. Die herten zijn op een biologische manier gehouden. Maar ik mag alleen niet zeggen dat het biologisch vlees is, want dan moet je een keurmerk hebben. Ook in die winkel liggen de afgeworpen geweien. Ook een stel hele grote, een linker en een rechter, waarvan de marktwaarde zeker op 150 euro ligt. Maar ook hele kleintjes, soms worden die verkocht als knabbels voor honden.
Kom we gaan naar binnen, aan de koffie en praten daar nog even verder. Ook komt de vrouw van Rudi zojuist thuis. Ook vast zin aan koffie. Ze verteld nog dat ze vorige week nogal behoorlijk bang was. Want de edelherten die nu geslacht zijn stonden in een andere weide. Daar had die bok dus geen grip op, wat hij eigenlijk wel graag wilde. Hij ging me toch te keer: hij nam een enorme aanloop en beukte met volle geweld op de afrastering. Rudi verteld nog, je wil niet weten hoeveel krachten er dan vrijkomen. Ze zijn dan in staat de hele afrastering incl. de palen er uit te beuken. Dan moet je ook niet in de buurt komen, want ze drukken je aan mosterd.
We hadden het zojuist over duurzaam. Wist je dat het vlees dat wat vaak zgn “vers in een winkel” wordt verkocht meer dan een jaar geleden geslacht is in Nieuw Zeeland. Dat wordt ook ingevroren, bij aankomst wordt het in Nederland ontdooid, vervolgens in porties gemaakt, opnieuw ingevroren en in de winkel wordt het weer ontdooid en vervolgens als vers verkocht. Helemaal vers bestaat en kan ook niet.
Onze lijn is veel korter, vorige week geslacht en nu vers in de vriezer. Rudi (en zijn vrouw) verkopen niet alleen biefstuk, want dan blijven ze met de rest zitten. Ze verkopen kant en klare samengestelde pakketten, met daar in worst, biefstuk, soepbotten en vlees, en ook filet en stoof of braadvlees. Ondertekende heeft vorig jaar zelf hier soep van gekookt, ik heb nog nooit zo’n smaakvolle soep gehad. Dat zet ik de gasten met alle plezier voor! Morgen dus 15 oktober start de verkoop. Wil je vlees halen, bel dan eerst voor een afspraak. Want ze gaan niet de hele week zitten wachten tot er iemand komt. Op zaterdag is hun winkel wel gewoon open, dan hoef je (als je op normale tijden komt) niet eerst te bellen. Je kunt ook even kijken op hun website, dat is www.hertenboerderijlindeboom.nl. Wij van Dalfsennet wensen u al vast een smakelijk eten met gewoon duurzaam, eerlijk en lekker vlees uit Dalfsen. Het is niet elders in een winkel of supermarkt verkrijgbaar, dus alleen bij de Lindeboom.
