DALFSEN – Vanmiddag scheen de zon heerlijk. Op zoek naar kleur en paddenstoelen hoorde ik opeens bij het ASC-gebouw een stem. “Zeg, dichter, wil je iets voor me doen?” “Altijd”, zei ik , “zeg maar wat je wilt.” “Nou, ik sta hier al een paar maanden in weer en wind, regen en de eerste vrieskou, en mijn berijder komt maar niet opdagen. Ik verveel me stierlijk. Ik sta aan de oostzijde van bomen die bij de laatste storm akelige geluiden maakten en ik kreeg afgebroken takken op mijn kop.

De sportievelingen komen en gaan, ik hoor hun stemmen, maar daarna wordt het stil.” “Ik los dit voor je op”, zei ik, “DalfsenNet wordt door duizenden per dag gelezen. Misschien weet jouw berijder niet meer waar hij je voor ’t laatst achter gelaten heeft. Houd moed, het komt goed” En van vreugde liet hij even zijn bel kwinkeleren .. (lenze l. )