DALFSEN – DALMSHOLTE – Dan hebben we het niet over dat prachtige huisje welke is gemaakt van het oude stoomgemaal, maar over de kachel, de duurzame kachel die gaat branden op houtsnippers. Hennie Niemeyer en zijn zoon en eigenaar Jurgen van dit prachtige project zijn druk bezig het laatste koppelstuk te plaatsen, alvorens de kachelleverancier er waarschijnlijk vanavond de vlam er in jaagt. Als ZZP’er is hij ondertussen bijna een jaar bezig geweest om dit project bouwtechnisch tot een goed einde te brengen. Hier zit natuurlijk niet de tijd bij in om het vergunningtechnisch voor elkaar te krijgen. Want daar zijn heel wat jaartjes aan vooraf gegaan. Dat is geweest en nu wordt alleen maar vooruit gekeken. De laatste hand wordt nu aan alles gelegd. De schuur is gevuld met houtsnippers, buiten is nog heel wat te doen met het straatwerk. Er komt buiten geen parketvloer te liggen, maar wel iets wat beter tegen vocht kan, vertelt vader Hennie.
Over goed een maand hopen ze er in te kunnen wonen. Binnen is een schilder druk bezig de laatste hand te leggen. Loop maar gerust naar binnen vertelt Hennie. Dat durft hij niet meer vertelt Jurgen, doelend op een berichtje dat Dalfsennet kreeg van iemand die dacht dat we hier altijd foto’s maken zonder toestemming. Prima, dan loop ik achter je aan. Hennie laat het prachtige huis zien en ook het grote robuuste aanrechtblad welke Jurgen zelf heeft geslepen. Aan het plafond in de keuken hangt een enorme pijp van zeker een halve meter doorsnee. Daar heeft Jurgen een afzuigkap ingebouwd. Prachtig die grote pijp, het past bij de vorige functie van dit gebouw als stoomgemaal.
In de kamer kijken we prachtig uit over de langssloot. We gaan geen foto’s maken van het interieur, hoewel er nog niet veel in staat. Maar dat is privé. Maar wel een foto van het geweldige uitzicht. Hennie laat nog even zien wat voor pijpen en leidingen hij hier heeft aangebracht. Een wirwar (voor mij ten minste) van leidingen, schakelingen en hendels. Machtig mooi werk zo iets aanleggen, lacht Hennie en zie hem glunderen.
Kom mee, dan gaan we naar beneden, kuj door de boel bekieke’n. Via een ladder gaan we naar beneden en zien daar ruime vertrekken, die allen gaan dienen als slaapkamers. Kijk hier tegen dit raam komt straks het water van de langssloot te staan. Als er echt vissen voorbij komen, dan kan je ze hier zien zwemmen. Op de vraag of ze niet bang zijn straks voor vocht: nee echt niet, de muren zijn zo’n 35 centimeter dik. In de buitenmuur hebben we dan ook geen leidingen gevreesd voor stroom of stopcontacten, puur om te voorkomen dat daar juist op die plekken water of vocht naar binnen zou kunnen komen. We hebben al proef gedraaid door het water tegen het gebouw en tegen de ramen te laten lopen en het resultaat was dat het 100% water dicht was.
Over een maand moet alles klaar zijn, want Jurgen heeft zijn huis per 1 januari verhuurd. Dus het moet gewoon. De laatste klusjes kan later nog wel, zoals een zoldertje in de schuur maken. Hennie vertelt: op 1 januari ga ik hier samen met mijn Agnes een Nieuwjaarsborrel halen. Nou, dat hebben ze dat met allen ook wel dik verdiend, wat een project en wat een moed en een doorzettingsvermogen.
Vermoedelijk is dit dan ook één van de laatste keren dat wij van Dalfsennet daar op bezoek zijn geweest om dit alles te volgen. Jurgen en de familie zijn overigens erg blij dat wij dit telkens zo hebben weergeven. Nou, Jurgen op naar een volgend project, dan staan we (alleen met je toestemming) zo weer op de stoep. We wensen het jonge gezin heel veel plezier straks in hun nieuwe onderkomen, want ze hebben er wel wat moois van gemaakt. Bijna was dit gebouw echt verloren geweest, want het begon de laatste jaren al behoorlijk te verloederen. Complimenten dus.
