DALFSEN – Iemand maakte me er vandaag, met een spotlachje erbij, attent op dat ik aan een vorm van zelfplagiaat deed. Dat klopt. Als ik een keus maak uit enkele bundels rondelen in een verzamelbundel, zeg van 120 naar 70 gedichten, dan herhaal ik me zelf. Als ik een bundel over Ameland maak dan haal ik werk uit andere bundels – wel met toestemming van een uitgever – over dat prachtige eiland en bundel die samen. En ik vermeld echt niet wat ik waaruit heb overgenomen. Je krijgt zo herhaling van gedichten in de tijd. Maar dat kan geen kwaad, want gedichten die dertig jaar gelden zijn verschenen, zijn meestal vergeten omdat de bundels, waarin die verzen stonden, zijn uitverkocht of `doorgedraaid `. De voorvraag is…. wat is zelfplagiaat …

Ik geef dit voorbeeld om aan te tonen dat we heel voorzichtig moeten zijn met het wijzen van ons vingertje in de richting van een `schuldige`. Soms is herhaling nog niet zo gek, want lezers vergeten veel!

En moet je als iets weer beweert na tien jaar vermelden dat je dat toen en toen ook al geschreven hebt .. Wat houdt dat woord zelfplagiaat eigenlijk in .. Ik zal er de komende dag het een en ander over nalezen.