HOONHORST – Monumenten Kerkstraat 8 Hoonhorst er even tussendoor omdat hier op dit moment een renovatie wordt uitgevoerd. De verwachting is dat het aanzicht van dit pand hetzelfde blijft, de woningtoegangsdeur komt mogelijk in de deuren welke nu als dubbele deuren aanwezig zijn.
Aan de achterzijde zit meer werk voor de bouwvakkers omdat daar de fundering niet goed is, scheuren in de muren laten zien dat hier een en ander is verzakt. Maar de nieuwe bewoner laat merken dat hij het tot de puntjes goed wil hebben en ook de achtermuur zal geheel hersteld gaan worden. Gietijzeren dakgoten blijven uiteraard aanwezig, maar zullen aan de binnenzijde worden bekleed. Deze woning in combinatie met Kerkstraat 10 hebben niet alleen voor Hoonhorst, maar ook voor ondergetekende een hele geschiedenis die hier verder is aangegeven.
Het gebouw is van 1885 en een geheel met Kerkstaat 10, daarvoor stond op deze plaats ook al een bakkerij, maar die is samen met een grote brand bij Damman in 1883 afgebrand. In het raam boven de winkeldeur heeft nog lang de tekst gestaan “hier in dit zand heb ik geplant en bak ik brood voor klein en groot”.
Als ik nu dat pand weer binnen ga wat eerst de werkplaats was, zie ik dat de gemetselde toog als afscheiding van de verfwinkel nog steeds aanwezig is. Voordat hier het schildersbedrijf in kwam eind vijftiger jaren was hier een pension/logement Bloemen gevestigd van Theo en Truus Fakkert. Theo had hiervoor een bakkerij, hij was de 3e generatie bakkers in dit pand, maar als gevolg van een bakkers-exeem moest hij die activiteiten rond 1950 staken.
In dit schildersbedrijf heb ik begin 60er jaren als leerling een aantal jaren mogen werken met alleen goede herinneringen. De werkplaats was de ruimte voor opslag verf, glas en droge verfstoffen om zelf grondverf te kunnen maken. In de voormalige paardenstal was een opslag van zakken titaanwit, droge gips, witkalk in tonnen en kippenglas in de maat 385 bij 535 mm, dit in kistjes. De winkel was voor de verkoop van verf van het merk Anker uit Steenwijk, behang, maar ook alle religieuze artikelen als kerkboekjes, rozenkransen, beeldjes, kalenders, kerstgroepjes wijwaterbakjes en dergelijke. De woning van de familie Fakkert ( eigenaar van het pand) had ook rechtstreeks toegang tot de winkel en hun kelderingang was in de hoek van de winkel. Maar ach daar valt mee te leven. Het plafond van de winkel en werkplaats bestond uit houten planken met grote naden waardoor veel zand en stof naar beneden “geurt”. Om dat in de winkel op te lossen herinner ik mij dat ik geholpen heb de planken te bekleden met kartonboard, hardboard was in die tijd nog te duur en de maatvoering niet geschikt voor de ruimte tussen de balken. Vanuit de winkel kon je naar de woonkamer met daarin volgens mij 2 bedsteden, waarvan er een werd ingericht als kantoorruimte. Vanuit de werkplaats kon je naar een kleine keuken waar een kachel stond om het pand deels te verwarmen. Achter de keuken was een gangetjes waar ook de centrale telefoon stond voor heel Hoonhorst. Ieder die geen eigen telefoon had kon hier bellen, het nummer was 200. Maar dit gangetje diende tevens voor een doorgang van de familie Fakkert naar de naastgelegen schuur, waarin ook een huis- en slaapkamer was gevestigd. Van privacy was dus totaal geen sprake. Ook de zolder werd door de beide families gedeeld, zoals was drogen en de toegang tot de slaapkamers, dus ook hier geen eigen ruimte, wel een eigen trapopgang vanuit de werkplaats. Ook de schuur naast het woonhuis werd door beiden gedeeld. De oude paardestal was voor opslag droge verfstoffen, kisten met kippenglas, teer en carbolineum, maar ook droge kalk en vaten natte witkalk.
Nu is het pand binnen vrijwel geheel gestript. De woonkamer is jaren terug al bij de woning van Kerkstraat 10 aan getrokken en de doorgangen zijn allemaal dichtgemetseld alzo ook de kelder ingang. Voor mij blijven vele herinneringen, zeker ook aan de werkzaamheden in dit bedrijf. Vakmanschap stond bovenop, vooral was het bedrijf sterk in onderhoud, zoal het inschuren van grondverf met een puimsteen voor het verkrijgen van een goede hechting. Verf afbranden met een benzinebrander die voorverwarmd moest worden met brandspiritus, wat wel eens een forse steekvlam opleverde. De vrijdag was voor het plaatsen van breukglas in vooral de gietijzeren stalramen bij oude boerderijen, oud glas wat de boer vak zelf had staan en dus alles uit de hand pas snijden. Kruisroeden van heel veel oude woningen en boerderijen, zijn in die tijd verwijderd om te komen tot minder onderhoud, nu zou dat ondenkbaar zijn. Maar ook kom je bij boeren waar je om half acht eerst aan de thee moet en daarna gezamenlijk de rozenkrans mee moet bidden, ach als de klant dat wil doe je dat gewoon. Koffie met soms grote “vloerkleden”, ofwel vellen melk was niet altijd even prettig, maar als schilder had je altijd oude nylonkousen bij je om eventueel de verf te zeven als er wat stof of zand in terecht was gekomen, dus ook de koffie kon daar prima door. Mee eten was niet altijd een feest, wel als er een groot stuk worst bij was, maar gortepap met grote rozijnen en klonten, koud opgediend was niet altijd een pretje, maar je had geen keus. Toch alleen maar goede herinneringen als ik dat pand nu weer binnen ga en terugblik op die periode.
WvdV
