DALFSEN – STERREBOS – Bij een toevallige ontmoeting tijdens een koffiepauze in Centrum De Overkant in Dalfsen is na meer dan zestig jaar een oude band in ere hersteld met mevrouw Anneke Barwahser-Elte. Tijdens deze pauze kwam de naam Schrijver ter sprake. Anneke kende een Schrijver die vanouds een boerderij had met tevens gelegenheid tot kamperen voor de padvinderij.

Dit was dan een Schrijver die woonde in een bos tussen Dalfsen en Heino. Anneke: Schrijver zelf was niet zo heel groot en zijn vrouw had min of meer iets rossig haar. Ze was een flinke vrouw die van aanpakken wist; beide mensen waren ook heel aardig. Met mijn Vader en Moeder en mijn broertje en zusje, begonnen wij hier als tieners met kamperen zo rond 1935 en bleven dat een aantal jaren doen tot na de oorlog. Wij woonden eerst in de Julianastraat in Zwolle en later in de Wilhelminastraat. Mijn Vader was leraar op de Rijks H.B.S.; eerst in Zwolle en later in Enschede.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwamen mijn Vader en Moeder met de fiets hier ook sprokkelhout halen voor de kachel, omdat er van alles schaarste was. De band met de familie Schrijver was zo goed dat de oudste kinderen van Jans en Marie ook in Zwolle konden komen logeren zo rond 1950.
Tegenover het huis aan de Wilhelminastraat was er een groot speelveld (hier liepen vroeger nog koeien); dus er was genoeg vertier voor hen als ze wilden spelen. Ook kwam het wel een voor dat enkele kinderen overdag op bezoek kwamen. Ze gingen dan met de stoomtrein naar Zwolle en werden daar afgehaald door een van ons, die hen via de Westerlaan en het veerpontje naar de Veerallee bracht. Bij de veerbazen Tinus en Anton betaalde je vijf cent per persoon voor de oversteek. Vervolgens ging je linksaf over het spoor en even later rechtsaf de Wilhelminastraat in.
Vlak na de middag werd er ook eens een keer een bezoek gebracht aan Vroom en Dreesmann in de Diezerstraat. Hier was een man in een rode jas met gouden stikwerk die je met de lift naar hogere etages bracht. De kinderen van Schrijver genoten voluit. Voldaan gingen ze tegen het eind van de middag weer met de trein terug naar Dalfsen.
Zelf ben ik in Utrecht komen te wonen.
Vandaag 11 juli 2014 ging er een grote wens in vervulling. Er is een uitgebreid bezoek gebracht aan de Camping Starnbosch van eigenaar Robbin van den Heuvel. Al snel bleek bij de eerste aanblik dat de buitenkant van de boerderij nog wel iets leek op de boerderij van Jans en Marie. Maar binnen was er nu een receptie, een bakkerij en een winkel. Net als toen, staan er nu ook nog twee hooibergen. Op de plek van het kippenhok staat nu een groot restaurant. En er is een overdekt zwembad en ook prachtig sanitair. Er staan veel caravans, tenten en campers en er is veel bedrijvigheid. Met en beetje weemoed denk ik toch nog even terug aan de tijd van Jans en Marie Schrijver. Voor mij was dit weerzien na al die jaren echt onvergetelijk.