DALFSEN – Ai-j plat könt proat’n, mu-j’t niej loat’n – Als je een dialect kunt spreken moet jet het gewoon doen. Hi-j hef ’n tik van de mölle had – Hij is gek. Die hef ’n flinke batteri’je, die heeft een fors achterwerk. He’j dut öll’s wat god vebood’n hef. Hij heeft een losbandig leven. Det ku’j bie de klomp’n anvuul’n. Dat kun je met zekerheid vaststellen en was te voorzien.

Ik legge mie’j dale. Ik ga naar bed. Ik mut eam de jappel öfgiet’n. Ik moet even plassen. Rekk’n doar mar op. Reken daar maar op. Kannie wache’n. Ik heb geen tijd. ‘Kbin sloerig in de bott’n. Ik voel me niet helemaal fit. Pas tr’op. Ik waarschuw je.
Ist oente of miente. Is die van jou of van mij. Ie’j liekt percies op oen va . Je lijkt precies op je vader. Ie’j maak’t oezölf völste druk . Je maakt het jezelf veel te druk. Kloet’n in de brie’j. Klonten in de pap. Komter in. Kom er in. Vaeke be’j te bange. Vaak ben je te bang. Luu die volle proat gebruukt weinig woodn waor ie’j wat an hebt. Mensen die veel praten gebruiken weinig woorden waar je iets mee kunt. Met de koe noar de bolle goa. Met de koe naar de stier gaan. De haan’n op de knippe hoaln. Op de centjes letten. A’j knien hebt, hei-j ok köttls, als je konijnen hebt heb je ook keutels, betekend overal zitten risico’s aan. Waart oe, zi’j hef de bokse an. Pas op, zij weet duidelijk wat ze wil.
Goed te passé? Dan goat wie laetr verder’.