Wat hebben de deelzondag, een project waarbij voedselpakketten worden uitgedeeld, en ALS, die nare spierziekte, met elkaar te maken? Niets. Maar voeg daar compost en mestkorrels bij en voilà, er gebeurt iets moois: de opbrengst van de compostaktie werd over deze twee goede doelen verdeeld.

De compostactie wordt al 35 tot 40 jaar georganiseerd door de Nederlands Gereformeerde Kerk in Dalfsen. In eerste instantie voor hun eigen kerkgebouw, later ging de opbrengst naar goede doelen. Wim Eilander, die de actie al negen jaar organiseert, regelde met de andere organisatoren in een mum van tijd 65 vrijwilligers die de folders rond wilden brengen en de bestellingen op wilden halen. Op 7 maart werden de bestelde zakken potgrond, compost en mestkorrels door zo’n 45 mensen, vijf tractoren met aanhangers, een bestelbusje en een luxe auto met aanhanger rondgebracht. Dit alles vanaf Autotechniek en Kraanverhuur Wienen in Dalfsen, die terrein voor opslag en de kantine beschikbaar stelde, van waaruit de bezorgers met koffie, eigengebakken krentenbrood en snert in de watten werden gelegd.
En met een geweldig resultaat: 4652 euro! Dit bedrag werd in tweeën gedeeld: de ene helft ging naar het project deelzondag, de andere helft naar ALS.

In het project deelzondag werken de GKv, de NGK en de Rooms Katholieke kerk in Dalfsen samen om maandelijks een voedselpakket te kunnen geven aan mensen die van de bijstand rond moeten komen. Deze adressen komen via de gemeente en het Diaconaal platform bij de bezorgers van de voedselpakketten terecht.
Het project is in 2012 begonnen op een vrouwendag van de GKv. Op de eerste zondag van de maand nemen de kerkgangers etenswaren, zeep en spullen voor persoonlijke hygiëne mee, die de dag erna gesorteerd worden en – zoveel mogelijk naar behoefte – in dozen gepakt worden die daarna op de 75 adressen in Dalfsen bezorgd worden. Werd er begonnen met ongeveer 30 dozen die door een paar mensen op maandagavond ingepakt en op dinsdag bezorgd werden, nu zijn er op maandagmiddag vier mensen bezig om alle boodschappen te sorteren en zijn er op maandagavond weer vier mensen bezig om alles te verdelen over de 75 (gesponsorde) dozen. Na sluitingstijd zijn de mensen van de deelzondag welkom bij Jumbo en Albert Heijn om het brood van die dag, dat er nog ligt, op te halen.

In de achterliggende jaren sloot ook de NGK aan bij deze actie door op biddag en dankdag boodschappen in te zamelen voor deze actie en sinds kort verzamelt ook de RK elk kwartaal spullen die uitgedeeld worden. Omdat het aantal adressen die een doos krijgen zo gestegen is, zijn er vanzelfsprekend meer spullen nodig en meer geld om de ingezamelde boodschappen aan te vullen zodat er voor elk adres genoeg is. Door het mooie bedrag dat nu overhandigd is, kan dit project de komende maanden op dezelfde voet verder, iets waar Jolanda Wolters en Margje Jansen, beiden vanaf het begin bij de deelzondag betrokken, erg dankbaar voor zijn.

Michel Wubs en Bernard Bos, beiden betrokken bij en organisatoren van team Dalfsen voor ALS, zijn ook erg blij met de ruim 2600 euro die door deze actie ingezet kan worden om deze nare ziekte te bestrijden. Voor ALS is namelijk nog geen genezende behandeling gevonden. Wetenschappelijk onderzoek naar oorzaak, behandeling en medicijnen kost vele miljoenen euro’s en omdat dit onderzoek, vanwege te weinig patiënten, voor de farmaceutische industrie niet interessant is, moet dit geld door giften worden ingezameld.
Door de billboard actie: “Als je dit leest leef ik niet meer” en de ice-bucket challenge van afgelopen jaar is ALS erg bekend geworden. Ook zijn er toen vele miljoenen euro’s gedoneerd, maar dit is nog steeds lang niet genoeg om de ziekte te bestrijden.
Dus gaat team Dalfsen onvermoeibaar door: op 28 mei wordt de Mont Ventoux in Frankrijk weer lopend of fietsend beklommen. Elke deelnemer neemt 1500 euro aan sponsorgeld mee en betaalt de reis- en verblijfskosten zelf.
Bij deze happening zijn ook altijd verschillende mensen die aan ALS lijden om aan te moedigen of om zelf ook mee te doen. Gaat dit niet meer doordat door de ziekte de spieren al teveel zijn aangetast, dan doen ze soms op een tandem mee en als dat niet meer gaat in een soort bakfiets. Dat, plus de aanmoediging van patiënten die aan de kant zitten of liggen geeft de fietsers en wandelaars de kracht om de steile en zware beklimming van de Mont Ventoux met bloed, zweet en tranen tot een goed einde te brengen.