DALFSEN – Vanmorgen werd er weer een dorpswandeling gehouden door leden van de Historische Kring Dalfsen. Deze wandeling vindt elke dinsdagmorgen vanaf 10 uur plaats en tot 25 augustus. Dit keer waren de gidsen die ons door Oud Dalfsen wegwijs maakten de heer Jan Rosink en Mevrouw Anneke Winters. (morgen, woensdag, is er een extra wandeling samen met RTV Oost die dan een bezoek brengt aan Dalfsen in het programma mooi Overijssel)

De wandeling begon bij de Westermolen en een mooi detail is dat de vorige eigenaar van de molen, de heer Jan Makkinga nooit in het bezit was van een molenaars diploma en om nu als vrijwilliger op de molen te mogen draaien, moest hij alsnog het molenaarsdiploma gaan halen. De Westermolen is gemeentelijk bezit en wordt door een molenstichting draaiend gehouden en is elke zaterdag open.

Vergeet dan niet even een bezoekje te brengen aan het winkeltje naast de molen met Vechtdal-streek-producten. Rondje gemeentehuis, die niet hoger gebouwd mocht worden om de molen niet teveel wind af te nemen ivm windrechten die op een molen rusten. Aan de gevel van het gemeentehuis hangen een aantal vleermuiskastjes. In het gemeentehuis een trouwkamer ingericht door Jeroen Krabbé, een kunstwerk achter het gemeentehuis, voorstellende de “Hanneke maaijers” voornamelijk Duitse arbeiders die hier probeerden hun boterham te verdienen door met een zeis gras te maaien, ook wel “kiepkerls” genoemd.

Van hieruit mooi zicht op het evenemententerrein en het Veerhuis. Hier gingen vóór de aanleg van de Vechtbrug in 1836 de Roomsen van Dalfsen over of zelfs dóór de Vecht om de kerk in Hoonhorst via de Papenallee te kunnen bezoeken. De Vecht was in die periode bij de zomerdag vaak doorwaadbaar omdat stuwen ontbraken. Pas na het kanaliseren van de Vecht begin vorige eeuw is de waterstand met stuwen te regelen en de Vecht goed bevaarbaar.

De nieuwe Vechtkade ofwel promenade is al op Deltahoogte, een eis die in 2050 geld voor alle dijken in Nederland. Deze kade is nu al op hoogte gebracht ivm de te bouwen woningen in dit gebied. Ook van hieruit een mooi zicht op de zwevende kei, die is opgebouwd in de periode van ruilverkaveling, betreft een uitvoering in spuitbeton op een 30 meter diepe fundering van betonpalen. De eerste Vechtbrug is van 1836, in de oorlog is de brug door de Duitsers opgeblazen en de nieuwe brug in 1994 weer vervangen door deze brug met de bekende blauwe bogen. De cichoreifabriek heeft ruim een eeuw lang het aanzicht van Dalfsen bepaald, wat rest is nog een deel van de fabriek die omgebouwd gaat worden tot café/restaurant en een kleine schouwburg.

Die Witte Villa als onderdeel van het complex, latere trouwzaal van de gemeente en straks een restaurant. Veel mooie foto’s hadden de gidsen van o.a.oude gedeelten uit begin 1900, een smederij en winkel op het huidige Brugplein, de oude Vechtdijk en Prinsenstraat met de oude bomen bij de ingang.

De groep werd bij Bakkerij Van de Most koffie aangeboden en tussentijds deden veel verhalen over de oude Prinsenstraat de ronde. Drukkerij Eshuis, kapper Aberson, bakker Ruiters, verschillende cafés en slagerij en ging het richting de Grutte molen, een oude rosmolen uit de 17e eeuw.

De grote kerk met zijn in de 14e eeuw half afgebouwde toren waaromheen de laatste eeuw heel wat is gewijzigd. Rond 1955 zijn het ijzeren hekwerk en de prachtige grote bomen van het kerkplein verdwenen. Ook nu zijn er weer plannen in voorbereiding het muurtje te slopen en de bomen…?. Lies Roons, 80 jaar en oud inwoner van Dalfsen geboren en getogen onder de toren, gewoond op Kerkplein 4 en 5, het kleinste huisje in de gemeente Dalfsen, toen met een wijnkeldertje achter het huis. Lies kon de prachtigste verhalen vertellen over die tijd dat haar vader en opa hier schoenmaker was, maar tevens koster bij de kerk. Elk jaar kraaieneieren uit de nesten in de toren halen die hij meenam onder de pet. Maar ook in het puntje van de toren bij festiviteiten de vlag uithangen. Drie keer daags werd de “Brijklok”geluid, morgens om 8 uur, om 12 uur en avonds 9 uur. Dit was het signaal voor de landarbeiders om naar de boerderij te komen omdat dan de brij ( pap) klaarstond en daarna ging men naar bed.

De Vechtstraat met een aantal oude huisjes waarvan er weer twee in oorspronkelijke vorm zullen worden verbouwd met dakkapelletjes die er nu af zijn. Het Fransepas wat oorspronkelijk de Molendijk was met aan de overkant de vuilnisbelt van Dalfsen. In 1928 was de vecht zover overstroomd dat tot hier het vechtwater tegen de gevels stond. Doch met de aanleg van de Rondweg in de 60er jaren is alles opgeruimd en is er een prachtig park Bellingeweer ontstaan.

Door naar de Kloosterstraat met het oude nonnenklooster wat gebouwd is in 1926 en dienst heeft gedaan tot 1966. (met uitzondering mochten wij vandaag even binnen kijken, zit normaal niet in de rondgang). Wilhelminastaat met de RK kerk van 1929 met oude ramen uit de vorige kerk die toen aan de overzijde van de straat stond.
De Emmastraat waar de meeste oude huisjes en de kerk inmiddels zijn verdwenen, op de hoek met de Bloemendalstraat het oude Postkantoor wat ook al weer jaren leeg staat, overigens nog veel oude panden bewaard gebleven. De Julianastraat, een oude timmerloods en de synagoge gebouwd in 1866 voor slechts 5 families die hier woonden. Sr. Schoenmaker Jan Dwars vertelt naar aanleiding van een oude foto hoe het was in Dalfsen en in zijn omgeving en veel herinneringen op de foto.
Nu gingen we naar het eind van de wandeling langs het oude molenhuis, gebouwd in 1823, het was inmiddels al ver over half een , maar door de vele verhalen die boven tafel kwamen was de wandeling behoorlijk uitgelopen, maar niet minder interessant.
Dus wilt u OUD DALFSEN beter leren kennen ga dan gewoon een keer mee.
WvdV,