OUDLEUSEN – Vandaag besloot mijn fiets om naar de Stuw in Oudleusen te gaan. Niet voor niets, want ik had nog een ijsje te goed, En dan laat je daar geen gras over groeien. Nu zal je denken een ijsje tegoed? Ja, voor in het jaar hebben we op Dalfsennet voor de gebroeders van de Vegt een oproep geplaatst voor vakantie hulp. Met 2 dagen vertelde Anton al, haal het bericht er maar weer snel af, want we hebben al 4 aanmeldingen. Hij vertelde: kom maar een keer langs fietsen om een ijsie te haal’n.
Dus vanmiddag daar maar heen en verdorie zit die kiosk dicht. (het weer leek vandaag niet zo mooi, dus hebben ze de hulp maar afgebeld, maar morgen zijn ze wel weer gewoon open)
Maar ik weet de weg wel, dan maar bij de camping kijken. En daar treffen we de broer van Anton: Joop van de Vegt. Anton was op dat moment even naar Ommen. Ik kom een ijsko halen op rekening van Anton. Dat is goed en hij pakte voor mij een mooie noten hoorn. Die had ik nog te goed. Het verbaasde mij dat hij zei: dat weet ik. En hij wist ook waarom en wie ik was. Wij weten alles van elkaar en houden elkaar goed op de hoogte, met alles zegt Joop. Hij gaat er rustig bijzitten en heeft duidelijk geen zin zich druk te maken. Ik ben vanmorgen om 5 uur al opgestaan om naar de paardenmarkt te gaan. Een van mijn mooiste bezigheden. Soms heb je geluk en tref je daar gezellige mensen met de zelfde hobby. Dat doe ik bijna elke week. Machtig mooi! Want dan kan ik het net redden om hier zo tegen 12.00 terug ter zijn, zegt maar als de toerist aan het ontwaken is en begint te leven.
Hij is blij dat het seizoen er weer nagenoeg op zit. Want massa drukte is niets voor hun. Het hoogseizoen geeft veel drukte, vertelt de 70 jarige Joop. Mensen hebben weinig geduld meer. Vooral rond etenstijd komen ze allemaal te gelijk. Soms beginnen ze zo te drammen dat ik wel eens zeg: er is nog wel een cafetaria in Oudleusen. Dan krijg ik als antwoord, dat de patat hier zo lekker is. Dat komt, zegt Joop dat ik altijd heel secuur ben aan het vet. Ik zorg altijd voor super schoon frituurvet.
Heb je dan niet zin om de boel (het bedrijf) te verkopen? Nee echt niet, wat zou ik met geld moeten doen. We hebben hier nu een boel gezelligheid aan. Dan zouden we dat ook moeten missen. Ondertussen komt Anton terug uit Ommen. Anton, ik kom mijn ijsje ophalen, ik zit al een half uur te wachten. Laat Joop je maar een ijsje geven zei hij. Ik heb hem al op. Maar je hebt hem toch niet betaald? Want dat had je nog tegoed!
En zo praten we nog even verder over hun eekhoorns en over de familie Melenhorst. Want zijn moeder is er een van Melenhorst uut Heino. Vanavond is er een kaartavond en ik hoop dat ik mee kan doen. Maar dan moeten ze wel een persoon te kort komen. Ze kaarten met tafels van 4 personen, dus als er 15 mensen komen, dan heb ik de kans om mee te spelen. Dat vindt hij het mooiste wat er is. Deze beste mensen gaan alleen voor gezelligheid en maken zich niet zo druk om andere dingen.
Komt er net een Engels sprekende dame aan die vraagt om en cappuccino, je hoort hem denken: is onze koffie niet goed genoeg? Niks geen poespas daar, gewoon en geen kale drukte, dat vinden ze mooi. De rest zal hen een worst zijn. Het zijn gewoon aardige mensen die geen vlieg kwaad doen.
Anton: ik kijk sinds een paar jaar elke dag naar Dalfsennet, Ik vind dat mooi, eerder wist ik niet dat dit bestond, maar nu wel!
