DALFSEN – Als er één blad is dat zijn naam waarmaakt, dan is het deze keer de nieuwe Rondom Dalfsen, het blad van de Historische Kring, wel. Het is zeker zo dat een belangrijk deel van de geschiedenis van Dalfsen zich rond het dorp afspeelde.
Als we het blad openslaan dan beginnen we het rondje Dalfsen met Jan Brunnekreef. Hij ondernam een zoektocht naar kipperijen rond Dalfsen. Liefhebbers van hennen, hanen en hoenders kunnen gerust zijn. Want kippen betekent hier: vangen. Wat een voetbal keeper doet. Maar dan anders. Wolven vangen bijvoorbeeld. Denk maar aan de Wolfskuil in Ommen. Rond Dalfsen stonden kipperijen in Ankum, in de Veldhoek, in de Marshoek en in de Leemkule.
Vervolgens gaat Ab Goutbeek langs bij erve Wennemars aan de Brinkweg. Dan blijkt al snel dat er veel meer historie aan deze plek zit dan die van het gezin van Derk Jan en zijn schaatsende nazaten. Wellicht zijn er honderden jaren geleden wel kookpotten gebakken. Wie meer wil weten over Paffrath aardewerk, Pingsdorfpotten en vingertopversieringen moet dit artikel beslist lezen.
Ooit werd ik bij de Poppenallee staande gehouden door een vrachtwagenchauffeur die de weg naar Emmen vroeg. De goede trucker heb ik gezien zijn lading moeten verwijzen naar een uithoek van Drenthe. Emmen bij Dalfsen heeft anders wel een mooie historie. Daar dook Walter Beekers in en hij kwam boven met een verhaal over de buurschap en de Marke Emmen. De eerste schriftelijke bron waarin van Emmen (ook wel als Eme geschreven, misschien leek dat deftiger) sprake is dateert van 1301. Veel volk woonde er niet, rond het jaar 1500 maar 30 gezinnen. De Marke Emmen ontstond in 1433. Het markeboek is helaas verloren gegaan, anders hadden wij nog veel meer geweten van alle regeltjes die in de marke golden. Bureaucratie was er toen kennelijk ook al. Een hele opluchting.
Het rondje Dalfsen eindigen we ten noorden van Dalfsen. Een fraaie afdruk van een schilderij van Willem Meilink siert de middenpagina’s: hongertrekkers op de Hessenweg. Dezelfde Hessenweg waar boerderijen, zoals die waar Ben Kloosterman geboren is(lees hoe hij zijn vrouw ontmoet) , komen, moeten gaan, mogen blijven staan en dan toch weer afgebroken moeten worden. Of niet natuurlijk.
Rondom Dalfsen ligt de rest van de wereld. Om dat te illustreren komt Jan Zielman aan het woord. Hij emigreerde(dus niet: vluchtte) naar Zuid Afrika en zag terecht muziek in het bouwen en bespelen van orgels, die ze daar overigens orrels noemen. Wie Rondom Dalfsen niet thuis krijgt kan een exemplaar kopen bij Primera Jansen of bij The Read Shop ( beide in Dalfsen) of bij Supermarkt Wennemars in Oudleusen.
Jan Sibelt