DALFSEN – Het hoofdgebouw van de historische buitenplaats de Leemcule is van het begin van de 19e eeuw, maar gedeeltelijk ouder. Nadat in het begin van de 19e eeuw het oorspronkelijke hoofdgebouw en het westelijk bouwhuis werden afgebroken is in 1823/24 het oostelijk bouwhuis.
In oorsprong 18e eeuw of ouder, qua oppervlak en inhoud ongeveer verdubbeld door het aan de voorzijde uit te breiden (westzijde) met vier kamers en een vestibule. Zo ontstond een nieuw hoofdgebouw, een langgerekt bakstenen gebouw onder een afgewolfd omlopend schilddak, voorzien van donker verglaasde pannen en met een Keulse goot, vier hoekschoorstenen en een vierkant ruitertje onder een ingezwengt zinken tentdak waarin een bel is ondergebracht.
De voorgevel aan weerszijden begrenst door lisenen, negen traveeën brede lijstgevel met driehoekig houten frontonbord boven het risalerende middendeel van de drie traveeën. De centrale voordeur met bovenlicht in een rijke omlijsting, meerrruitsramen met persiennes ( Luiken tegen zonlicht). Langs de gevel een bestrating met ijsselsteentjes. Een stichtingssteen met “Mulert heeft de eerste steen gelegd 1824” in de noordelijke zijgevel. In de kopgevel van het westelijk bouwhuis een stichtingssteen, vrijwel onleesbaar, maar bevat de tekst “Mulert – van Ompol 1850”. De korte gevel aan de zuidkant is 5 ramen breed en staat niet haaks op de voor- en achtergevel, hij werd opgetrokken evenwijdig aan de oude lindelaan die binnen het bestaande orhogonale lanenstelsel (onevenwijdig, richtinggevend) enigszins scheef werd aangelegd vanwege de projectie op de kerktoren van Dalfsen. Dienovereenkomstig hebben beide zuidelijke schoorstenen een ruitvormige doorsnede. Het gesloopte westelijk bouwhuis was vanwege de ligging aan de lindelaan minder lang dan het bewaard gebleven oostelijk bouwhuis. In het interieur zijn originele onderdelen bewaard gebleven.
Het hoofdgebouw is van historisch belang vanwege de ouderdom, de gaafheid en cultuurhistorische waarden. Maar ook als onderdeel van het gehele complex, de ruimtelijke relatie met de overige gebouwen en de architectonische bijzonderheid dat het een uitbreiding en verfraaiing van een ouder bouwhuis betreft dat de richting van de zuidgevel aangepast heeft aan het tracé van de oude lindelaan.
Het gehele complex verkeert in een uitstekende vorm van onderhoud en straalt vriendelijkheid uit. Het was de afgelopen twee jaren tijdens de monumenten dag dan ook voor ieder opengesteld, maar zien de vele voorbereidingen daar de komende paar jaar even van af.
WvdV
