DALFSEN – Dit onderwerp kwam uitvoerig in beeld tijdens de behandeling van de evaluatie Armoedebeleid en schuldhulpverlening in de commissievergadering van maandagavond. De gemeente Dalfsen kent een uitgebreid stelsel aan regelingen in het kader van armoedebeleid en besteed jaarlijks ongeveer € 600.000 aan inkomensondersteunende regelingen voor mensen met een minimum inkomen.
Dalfsen is van mening dat de schuldhulpverlening goed op orde is. De insteek van hulpverlening in de Participatiewet is maatwerk, dus een individuele inkomenstoeslag of studietoeslag.
In het beleid zijn ook de regelingen voor kinderen geïntensiveerd in een bijdrage van € 400, – per kind per jaar waarvan een klein deel, € 150,- verstrekt wordt in de vorm van een cadeaubon. Een wijziging heeft betrekking op de doelgroep chronisch zieken en gehandicapten en de collectieve zorgverzekering voor de minima.
Vanuit de raad kwamen er heel veel vragen af op de wethouder Maurits Von Martels. De indruk is dat veel mensen tevergeefs aankloppen bij de gemeente en de raad vraagt een actievere rol van de gemeente. Waarom wordt er zo weinig gebruik gemaakt van de verschillende regelingen. In Dalfsen komen ongeveer 350 kinderen voor vergoeding in aanmerking omdat die in een gezinssituatie leven waar de inkomensnorm 110% boven de bijstandsnorm ligt. Verschillende partijen vroegen die norm te verhogen naar 130% , maar wat zijn de consequenties daarvan. Waarom toch doorgaan met die bonnen terwijl die niet allemaal verzilverd worden. Zijn alle regelingen wel bij de doelgroepen bekend? Zoals de regeling van Chronisch zieken, jeugdcultuurfonds, jeugdsportfonds, arbeidsgehandicaptenregeling, voedselbank, kledingbank, ouderregelingen.
Veel ouderen die recht hebben op een vergoeding maken er geen gebruik van en blijven leven in armoede, wat is daar de reden van.
Het beleid aanpassing is hard nodig om iedereen mee te laten doen in de maatschappij. De doelgroepen moeten beter in beeld worden gebracht door middel van voorlichting, maar ook door informatie van scholen, huisartsen, organisaties en dergelijke. Preventiebeleid is noodzaak om uit de schulden te komen. Haal de eerste financiële druk bij de ouders weg zodat ze aandacht kunnen schenken aan hun gezin. Betaald werk is de beste armoedebestrijder. Armoedebeleid is maatwerk, maar voorkom dat mensen herhaaldelijk, soms dezelfde formulieren in moeten vullen. Houdt er rekening mee dat lezen, schrijven en computergebruik juist bij die doelgroep problemen oplevert.
Geen ouder wil dat hun kind opgroeit in armoede en armoedebeleid zal snel en zorgvuldiger opgepakt moeten worden. De raad neemt volgende week een beslissing hoe het beleid de komende periode er uit komt te zien.
WvdV

