DALFSEN –  Als mijn droom nu een werkelijkheid werd; echte schapen in de schaapskooi aan de Bosrandweg. Een pleidooi van ondergetekende, deels gehuld in een zak, tijdens de wandeling van Natuurmonumenten om samen te praten over de toekomst van het gebied. Een zeer leerzame bijeenkomst voor alle partijen.

Tevens een presentatie van de schaapskooi in winterkleed, maar dan geschilderd in olieverf. Wilt u die zien, dat kan nog t/m 5 februari bij het Boskamp.

Ik had een droom, een schaapskooi in Dalfsen, maar dat was er een met schapen. Het was rond 1900. In mijn droom zag ik aan de Bosrandweg in Dalfsen een schaapskooi, met daar tegenover eindeloze heidevelden en een aantal schapen van een keuterboer. Neen geen echte schaapsherder, maar overdag werden de schapen de heide ingestuurd en begeleid door een jochie van een jaar of 10, misschien 12 jaar.

Och de leerplicht was er toen nog niet en de Lentherschool werd alleen in de wintermaanden bezocht omdat dan de schapen toch het meest binnen staan. Een geweldige rust ging ervan uit, een jongen slechts gekleed in wat wij nu zakken noemen, maar hij genoot van het buitenleven en de vogels om zich heen. Geen stress, geen stropers die stiekem een schaap kwamen stelen, de uitgestrekte heide was zijn domein. Een droom als die nu eens werkelijkheid zou worden? Maar rond 1900 was dit werkelijkheid.

De schaapskooi aan de Bosrandweg staat er nog.
Heidevelden zijn er in de Rechterense bossen nog steeds in overvloed, helaas zijn de heidevelden aan de overkant zijn verdwenen, maar grasland in overvloed. In de winter zal het beweiden van stukjes bos, de gronden aan de overkant of op de nabij gelegen camping een oplossing zijn om het gras kort te houden. Wat een verrijking zou het zijn voor de recreatieve gemeente Dalfsen. Nederland barst van de subsidiemogelijkheden en waarom dan niet voor een mooi stukje cultuur en historie.

Vutters en vrijwilligers om de schapen te hoeden, wie droomt er niet van een mooi baantje in de vrije natuur als vrijwilliger. Niemand die je aan de kop zeurt en het is dan gewoon genieten. Natuurlijk moet het georganiseerd worden, schapen moeten gekocht worden en worden onderhouden. Misschien een dependance van de schaapskudde op de Lemelerberg van het Overijssels Landschap. Maar ook de verschillende Landgoederen en Natuurmonumenten grenzen direct aan de schaapskooi die met elkaar en de vrijwilligers een schaapskooi levend kunnen houden. Maar het is maar een droom. I have a dream. Wie weet wordt een droom toch nog een keer werkelijkheid. Wie maakt deze droom werkelijkheid.
De schaapskooi is een gemeentelijk monument in goede staat. Een geweldige ligging midden in de natuur aan een stille zandweg. De wanden zijn van hout en het is riet gedekt en heeft een afgeschuinde voorkant. Het enigste licht wat er binnen valt komt door een paar piepkleine ijzeren raampjes. Grote dubbel deuren maken het mogelijk dat de schapen snel naar binnen en naar buiten kunnen alle richtingen op. Als dit geen geschikte locatie was hadden onze voorouders wel een andere plek uitgezocht.

WvdV