Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim

Dieke Pierik en de Hessumse Schipper

HESSUM – DALFSEN – Dalfsennet ging op bezoek bij Dieke die mooie verhalen heeft over hun veer over de Vecht. Dieke, nu een 79 jarige vrouw die als kind volop de overtocht heeft gedaan met dit voetveer. De Hessumse Schipper van de familie Pierik was tot ongeveer 1950 de plaats waar bewoners uit Hessum naar de overkant van de Vecht konden voor onder andere familiebezoek, daar werd veel gebruik van gemaakt.

Ook in de oorlog moesten we vaak Duitsers overzetten naar de anderen kant vertelt Dieke. Die hadden zelf ook een veerpont, maar dan een soort vlot waarmee ook paarden naar de overkant werden gezet. De Duitsers gebruikten paarden als rijpaarden en soms stonden er hier wel 10 aan de bomen  en lagen de zadels aan de kant. In de oorlog was het niet altijd een pretje omdat de Duitsers nogal schoten naar de overkant en de kogels vlogen ons dan ook letterlijk om de oren.

De freule van Rechteren (dit was de oude gravin) heeft erg goed voor onze familie gezorgd en daar ben ik haar erg dankbaar voor. Zij kwam zeker 1 keer per maand bij ons op bezoek en toen onze houten boot stuk was en die niet meer konden repareren, kregen we van haar een andere ijzeren boot die ook nog een stuk groter was.

Het grootste probleem bij de oude boerderij was dat je bij hoog water niet van huis kon komen, maar  er kwam ook geen bakker en Feijen uit Dalfsen kon dan geen veevoer brengen. Ook de melk kon niet worden afgevoerd, normaal gebeurde dat met het bootje naar de dijk bij Baarslag, maar als er ijs was kon je daar niet door. Ik herinner me een keer dat de melk vanuit Dalfsen met een boot via de Vecht werd opgehaald omdat we geen kant op konden. Je zat  op die locatie geheel opgesloten en het kleine zomerdijkje aan de Vecht brak regelmatig door en je moest dan in het voorjaar de gaten in de dijk zelf weer zien dicht te krijgen. Dan de periode dat het water weer weg was, dan zat je met het probleem dat de weg eerst weer toegankelijk gemaakt moest worden. Die was zo slecht dat het weken duurde voor de problemen waren opgelost. Hele delen waren weggespoeld. Gelukkig kwamen de mensen van de gemeente om de gaten te dichten zodat we de weg weer over konden. Ik herinner mij de man op de wegenschaaf de heer Visser die het weer netjes moest maken. Pas nadat in de laatste helft van de vorige eeuw er nieuwe dijken werden aangelegd is het water onder controle.

Dieke heeft heel wat keren de overtocht gemaakt met haar roeiboot, alleen met heel hoog water of te sterke stroming kon dit niet. Maar voor een beetje wild water of hoge golven was ze echt niet bang, bij veel ijsgang was het erg gevaarlijk. De Vecht was eigenlijk altijd onberekenbaar, maar daar leerde je wel mee omgaan. Normaal was je in een paar roeislagen aan de overkant, bij hoog water natuurlijk anders. Ook was de Vecht een keer geheel dichtgevroren zodat mijn vader een pad over het ijs heeft gemaakt door zand te strooien en zo kon iedereen met de fiets naar de overkant. In die tijd is wel een schaatser in de Vecht verdronken die echt te ver ging.

Vanaf de boerderij waar we toen woonden gingen we ook naar de Hessumse school, dat ging over de hoge kamp lopend door de bossen en paden langs de weilanden via een bospad die precies bij de Hessumse school uitkwam.

Maar dat is gelukkig allemaal geweest en nu wonen we ze sinds 1971 aan de Veerweg waar op grond van het landgoed Rechteren toen door mijn ouders een nieuwe woning werd gebouwd met een paar schuren. Mijn vader bleef eerst gewoon de koeien op de oude locatie in de boerderij houden en pas later in de schuren aan de Veerweg, die schuren zijn later verbouwd voor varkens van Noordman  die hier werden gemest. Mijn vader is nog 91 jaar geworden, ondanks dat hij zijn hele leven verschrikkelijk hard moest werken, mijn moeder werd 84 jaar.

De oude boerderij is verkocht en daar woont nu een familie die geniet van de rust in deze prachtige omgeving, met aan de overkant van de Vecht de oude stortplaats van de Stokte. Die stortplaats heb ik niet meegemaakt geeft de huidige bewoner aan. Het huis is geheel verbouwd en opgeknapt, maar we hebben haar wel de oorspronkelijke naam De Hessemse Schipper teruggegeven. De schuur die hier achter de boerderij staat is wel erg oud en oorspronkelijk van steen, maar nu de buitenkant geheel bekleed met hout waardoor hij weer een mooie historische uitstraling heeft, (zie de foto van het schilderij wat bij Dieke hangt). Op de foto ook nog te zien de oude watertoren van Dalfsen en de schuur waarin de beide belzen stonden.

Op een andere foto de moeder van Dieke op de roggemaaier, die dan de paarden stuurde en daarnaast kwam dan iemand te zitten om het aan bossen te schuiven. De ooms en haar vader zorgden dan voor het opbinden en het aan garsten te zetten. Een foto van haar moeder aan het aardappels schillen is bij de hooiberg. Kortom een paar prachtige plaatjes uit de verleden tijd.

Het Hessumse veer wordt al genoemd vanaf 1700, De veerovergang is doordat de Vecht rond 1900 is gekanaliseerd verplaatst richting de Stokte. Daarvoor slingerde de Vecht veel meer door het landschap.

Dieke vindt het wel jammer dan het pontje er gekomen is want het is nu bij de zomerdag enorm druk met fietsers en wandelaars, Dieke en buurman Gerard geven ook aan dat je nu vrijwel geen reeën meer ziet lopen terwijl die er voor die tijd volop aanwezig waren. Vaak zag je ze met tien tegelijk het weiland hier oversteken en nu zie je ze bijna niet meer. Dieke en Gerard kunnen goed met elkaar. Dieke een enorme paarden liefhebber en heeft haar hele leven paarden gefokt en nog bezit ze een pony, die het gras rond haar woning kort houdt. Zelf is ze ook altijd bij de rijvereniging geweest en vond het prachtig om bij de 80ste verjaardag van de Freule mee te mogen doen met de rijvereniging om de Freule  bij het kasteel te feliciteren.

Ze heeft nog een klein stukje grond van Rechteren in gebruik, waar op dit moment ook een paard van Gerard loopt. Gerard gaat elke morgen half acht de paarden voeren, maar moet dan eerst bij Dieke op de koffie. Als hij er een half uur later nog niet is wordt Dieke ongerust en belt hem op. Maar ook het maaien van het gras en het onderhoud van het land doet Gerard helemaal voor haar.

Dat is nog eens noaberschap om trots op te zijn.

WvdV

Artikel delen:
Foto's 10
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim
Dieke Pierik en de Hessumse Schipper - Foto: Wim
Foto: Wim