LEMELERVELD – Ergens buiten het dorp leeft een bijzonder man, zo men zegt een eenzaam figuur in een wereld vol  menselijke betweters die zich aanprijzen in de etalage van de samenleving.

Zijn omgeving  heeft hem cynisch en verbitterd gemaakt, ja persoonlijke eer voor  alles schijnt het  leven van elke dag  te beheersen, vooral niet te vergeten hun voorbeeldig nageslacht, graag in elke plaats van enige omvang een standbeeld. Bewondering voor onverklaarbare zaken altijd een passende verklaring als het positief uitpakt maar als het hun bestaan negatief bedreigd, vocabulaire verwensingen te over.
Hij de zonderling leefde zich uit in  beeldhouwkunst, echter niet de geringste behoefte aan  de weg te timmeren, of zich voor te laten staan – iemand te zijn.

Zijn gouden handen wisten uit dode materie dieren en dingen tot leven te roepen.                                 
Bij het stijgen der jaren en het dreigend naderbij komen van de horizon had hij zich ten doel gesteld zeker nog één groots pronk- stuk te formeren.

Een beeld uit een  zich niet te  laten  vormen brok graniet, door kunstenaars handen met een uitstraling waar echt  niemand uit onverschilligheid aan voorbij zou gaan.
Adam; mens uit  een zwarte materie waar een ieder zich aan zou kunnen spiegelen, op de brink in ons dorp , als geschenk van een zonderling die teruggetrokken leefde waar niemand hem ooit zou zoeken.
Weken, ja maanden beitelden zijn handen aan een mens als een homogeen wezen van de Schepper.

Langzaam maar zeker werd de klomp basalt gevormd naar het- geen de kunstenaar beoogde……een mens van onvergangkelijk basalt.
Geluiden verstomden echter, de  kunstenaar was opgehouden zijn schepping te voltooien.

Stil en verslagen tuurde hij naar de horizon al zou daar- waar de aarde en hemel elkaar begroeten- het mysterie verborgen zijn? Zijn onwankelbaar geloof in zijn schepping viel met een smak op een wolk achter zijn gezichtsveld.

Zijn creatie het lava stollings gesteente een menselijk evenbeeld te geven zou in de loop der tijden zijn ondergang niet ontlopen, daar het van binnen uit aan verrottingsverschijnsel uit één zou vallen zo werd hem te kennen gegeven.

Naar vele dreigende en knagende geluiden in zijn gedroomd  en maakbaar mensbeeld geluisterd te hebben, ontmoedigde hem zijn schepping gestalte te geven vertelde hij met bevende stem.

In mij leeft een diep  teleurgesteld mens, door mijn  droombeeld een mens van…….basalt.

Historische Werkgroep Lemelerveld

H.Huisman