DALFSEN – Maandagavond was er een Alzheimercafe-avond gepland in het Theater de Stoomfabriek te Dalfsen. Alle plaatsen waren geheel bezet en de opkomst was groten dan de aanmeldingen zodat er nog 15 extra stoelen werden bijgeplaatst. Maar het was ook een heel bijzondere avond, er werd een film gepresenteerd van Heleen van Royen.

De avond werd afgetrapt door een toespraak van wethouder Jan Uitslag. Hij gaf aan hoe belangrijk het is aandacht te schenken aan dit onderwerk en dat deed hem denken aan zijn eigen oma. Dingen vergeten en niet meer herkennen is voor de persoon zelf heel erg, maar vooral voor de mensen om hem heen.

Hij noemde het belangrijk dat er aanstaande donderdag de algemene Alzheimerdag was, maar ook blij met deze grote opkomst van mantelzorgers en personen in de zorg. Het zien van de film die vanavond vertoond gaat worden is indringend, zien wat het met de mensen doet en met de omgeving, maar ook de zorg voor die persoon en de verzorgers. Mantelzorgers moeten wij ook als gemeente blijven ontlasten. Praat met elkaar en met de gemeente, maar anders gewoon een persoonlijke afspraak met mij. Met elkaar moeten we er voor zorgen dat zorg niet te zwaar gaat worden.

In de documentaire “Het doet zo zeer” volgt Heleen van Royen haar 84-jarige moeder, mevrouw Breed, die gediagnosticeerd is met beginnende dementie. Het wordt Heleens levensmissie om de laatste jaren van haar moeder zo fijn mogelijk te maken.

Ruim een jaar lang volgt Heleen, die de camera grotendeels zelf bedient, haar moeder in haar ziekteproces. Ze neemt ons mee naar de artsen, zorginstellingen en klinieken, en focust met name op het verzet dat mevrouw Breed tegen dit alles probeert te bieden: terwijl Heleen probeert haar moeder gelukkig te maken, heeft mevrouw Breed er zelf allemaal geen zin meer in. Ze wil niet verhuizen, geen nieuwe heup; ze wil überhaupt geen hulp wil het liefste dood.

Het doet zo zeer vertelt een universeel, herkenbaar verhaal. Het is echt, puur, en toont zowel de liefdevolle als de pijnlijke en zelfs grappige ervaringen die horen bij het leven, en vooral ook het naderen van de dood.

Heleen van Royen is oorspronkelijk schrijfster van beroep. Zo schreef ze de verfilmde boeken ‘De gelukkige huisvrouw’ en ‘De ontsnapping’. Ze heeft echter besloten dit verhaal over haar moeder in filmvorm te vertellen, zodat ze tijdens het draaien fysiek bij haar moeder aanwezig kon zijn. De aanwezigen waren erg onder de indruk van de vertoonde film en velen zagen een stuk herkenbaarheid.

Na afloop kregen de bezoekers nog een hapje en een drankje aangeboden en werd er nog gezellig wat nagepraat over de film. Een bijzondere avond die naar mijn idee heel geslaagd was en heel positief ontvangen is, aldus Ilja Bomers van de Welzijnskoepel Dalfsen in oprichting.

WvdV