DALFSEN – Afgelopen avond is de jaarlijkse Nacht van de Nacht wandeling weer gehouden vanuit restaurant Het Boskamp te Dalfsen en georganiseerd samen met de gemeente Dalfsen. Het aantal deelnemers was wat lager dan voorgaande jaren, maar dat had zeker te maken met de slechte weersvooruitzichten.

Het was echter stralend en helder weer, waardoor er een heldere sterrenhemel zichtbaar was.

De ruim 70 deelnemers vertrokken om half acht vanaf Het Boskamp in twee groepen onder leiding van een gids en twee groepen die eerst met de huifkar op pad gingen, naar de wissellocatie aan de Zandwijkallee.

De gidsen vertelden de deelnemers over de droogteschade in de bossen, het spontaan afbreken van grote eikentakken en het omvallen van de ondiep wortelende berkenbomen. Berken wortelen heel oppervlakkig en door de droogte staan ze letterlijk in stuifzand en hebben geen houvast.

Er werd uitleg gegeven over het ontstaan van de 1200 meter lange stickewal en het daar achterliggende Sterrenbos. Alles aangelegd met gebruikmaking van wind en het plaatsen van sticken (takken) die het stuifzand moesten tegenhouden ter bescherming aan de landbouwgronden richting de IJssel.

Uitleg over mannetjes en vrouwtjes hulst en hoe hulst in het bosgebied terecht is gekomen. Het was de meesten nooit opgevallen dat er mannetjes en vrouwtjes hulst bestond.

Alle wegen in het Sterrenbos zijn gericht op een heuveltje in het midden van de ster (waar in het begin van de 20e eeuw een huisje op is gebouwd) Zand, ongeveer 1000 m3 ofwel 10 000 kruiwagens vol werden eind 17e eeuw/ begin 18e eeuw er naar toe gebracht waardoor er een vennetje is ontstaan. Denk wel dat er toen alleen houten kruiwagens bestonden en zeker niet op luchtbanden..

Verder doorwandelen over de binnenring en naar de buitenring van het Sterrenbos waar tussen de bomen door met een goede zaklamp de contouren duidelijk zichtbaar waren van de vele dassenburchten in dit gebied. Iets verder een opvallende staande berk waarvan de wortels al naar boven komen. Bij een volgende storm zal die zeker omgaan.

Het laatste stukje tot de Zandwijkallee was meer een open gebied zodat de sterren nog beter zichtbaar waren op deze heldere avond.

Maar de mooiste ster blijft toch wel de ster aangelegd met een prachtig wegenstelsel, een heuveltje in het midden voor de jacht.

De deelnemers konden in elk geval genieten van deze avond waarop bij de eerste groepen het huilen van een wolf op afstand goed was waar te nemen. Op het eind kregen de deelnemers een heerlijke kop soep aangeboden, soep met ballen.

Een zeer geslaagde wandeling en voor de meeste wandelaars veel verhalen gehoord wat ze niet wisten. Ik zou zeggen: kom gerust een keer terug en geniet van die mooie natuur.

WvdV