LEMELERVELD – In de bebouwde wereld van een dorp te wonen niets voor Jaap en Alie. met det gepraot aover en gekiek naor een aander, gin groot IQ in al det geneul heb ze kun `n ondekken. Met nie al te völle volk um zich hen vuuln ze zich gelukkeg daor in de buurte van de Posthoorn.
Het gedoe geërfd van Jaap’s olde luu die zo glunig naar een zoon is nakomeling hadden verlangt was hun hoop toch uitgekomen om aan t’spul hun familie naam voort te zetten.
Door zuinig te leven, geen overbodige luxe voor het werk en helemaal al niet om naar buiten te laten zien hoe het hun in alle eenvoud goed ging Ondanks het bezit van een auto werd meest al toch gebruikt gemaakt van de fiets ook vanwege hun overtuiging de schepping geen geweld aan te mogen doen door het gevaar van benzine dampen die fatale rampen tot gevolg zouden uitoefenen op mens en dier. Eenvoudig leven zonder veel franje, zich afhankelijk wetend van de altijd aanwezige in hun bestaan, dankbaar voor iedere dag hun gegeven.
Va en moe van weerskanten al lang uut de tied, maar toch hun foto een ereplaats op de schoorsteenmantel waar ze met een glimlach het dagelijks gedoe van hun nakroost volgden. Verjaardagen van beider ouders werden niet vergeten, hun laatste rustplaats in dankbaarheid van bloemen voorzien en in stilte – va en moe bedankt veur alles -. Op deze late namiddag voor de indrukwekkende kerstnachtdienst werd getrouw een kerstbloemstuk naar de graven van beide ouders gebracht. Nooit zouden ze in deze tijd verstek laten gaan al willen ze hun ouders toch deelgenoot laten zijn van deze adventtijd. Ook deze middag twee al op jaren zijnde vrouwelijke bezoeksters op de begraafplaats om hun geliefden te bezoeken en toe te spreken al waren ze nog aanwezig. Of ze wilden of niet van hun gesprek waren Alie en Jaap getuigen, `ja noe stao wie hier bie oonze keerls` as wie het belêêm macht komme wie hier ok een keer te ling ‘ een uitspraak om diep over na te denken. Toch gebeurde er iets dat hun leven tekende, ja waar heel lang over gepraat zou worden binnen de muren van hun woning. Alie vertrouwd geraakt met heftige emoties van haar echtgenoot en soms niet meer in de hand te houden gevoelens, als door macht wellustelingen moeders en kinderen het slachtoffer dreigen te worden. December, maand van bezinning passend bij hun aard, een stille wereld gehuld in dichte mist over het boerenland. Maar toch iets onnoembaar, verwachtingsvol uitzien naar het grote geheim…. Het kerstverhaal, twee eenvoudige mensen verplicht op reis gestuurd, gedreven door een staatshoofd die wilde weten hoeveel inwoners zijn macht wellust kunnen bevredigen.
Deze kerstnachtdienst zoals gewoonlijk door velen bijgewoond gezien het grote aantal rijwielen rond de prachtige met boogramen voorziene dorpskerk. Ook vele niet zo getrouwe kerkgangers met glimmende bolides, willen delen “In mensen een welbehagen” Eveneens opgetuigde brikken met glimmende opgepoetste rijtuiglantarens, paarden met aan hun hoofdstel bellen, in hun cadans hoorbaar. Niet onhoorbaar het koetsiers echtpaar in hun allerbeste gaderobe uitrusting zal van hun aanwezigheid blijk worden gegeven door eerbiedig langzaam op de voorste bank plaats te nemen om het Kind in stro en doeken te begroeten Bij gelegenheden zoals deze werd door het gewone volk per fiets het Godshuis bezocht en kreeg de tabakspruim zoals gewoonlijk een veilige plek onder het zadel.
Na een lang zwijgen op de terugweg verbrak Jaap het stilzwijgen tussen hun beiden , nergens een plek veur die jongeluu terwijl sie een kind mut krieng`n en wat veur Kind? Hoe druk`n den veurganger het ok alweer uut……..o ja, as det Kind an de veurdeure ofjach geem’n wöd umdat het aoveral vol is dan kump `t wel achter umme, um geboorn te wön in det smerige schaopenschot woar ook minder allooi de nacht deur brengt. Wil ie wel g`leuven vrouwe de proeme tabak smaakt mie al niet meer, deur al oons ongeleuf en ondankbaarheid umdet bie oons vaak ok gin plaase in huus is. Hellig maak ik mie datte wie veur e’holn wöd ons huus lös met holn veur het Kind maar zelf holt ze gedien en deure stief dichte.
Alie totaal verpletterd door de ontboezemingen van haar man…..Jaap laoten wie is ofstappen, buten in `t duuster kunne wie onder vier oog ’n better praoten as in huus net as de over vliegende ganzen hun gegak better te heurn is in donker dan overdag was het antwoord van sien vrouw. Mut ie is goed nao mie luustern Jaap, ik begriep die völle emoties van oe, ie raakt er helemaol van op’n biester. Ie zegt wel dat de tabaksproeme den ie onder het fietszadel stopt heb oe niet meer smaakt maar heb ie wel deur dat het oe eigen fietse ok nie is die ie zo maar gedachteloos met e nöm hebt bie de kerke…..
December 2018
i.o. H.W.G. Lemelerveld.
H.H
Goede feestdagen!!!!
