Oud worden - Foto: eigen geleverde foto
Foto: eigen geleverde foto

Oud worden

LEMELERVELD – Bij het klimmen der jaren ontlopen ook mensen in ons dorp niet aan allerlei gezondheid problemen, de éne bolide na de andere verschijnt dagelijks bij het medisch centrum aan de Vilstersestraat naar gelang onze krakkemikkige tekortkomingen die ons allemaal in de loop der jaren overvallen.

Ook ons opa en oma gung op völ andring van de kinder en kleinkinder op bezoek bie de dokter. Eigenlijk nog een jong deerntie den dokter net zo gewoon as t’wiggie van oonze Tonia mudde wie bie heur oonze hele ziel en zaligheid op taofel leng? Zol suk jonk volk de mensen van oonze leeftied wel kön anvuuln en watter allemaol in oons heufd ummegiet. Uut t’ zelfde gebouw komt ok luu die zo te zien deur het leêven gloepens hard eraakt bint, mangs loop ze schief of krom, ok met een driepoot zie ze de deure uutgaon. Allemaol deur het hadde werken of zol bie hun thuus achter de gedieên dondern in de keet weên, och ja ie heurd wel is wat.

Dät machie in die witte jasse kreg heel wat te heurn en te verstouwn niet allenneg met ziekte mar ok met narigheid bie de luu. Kiek een middagslöpie zeg opa teegn heur is nie erg maar mangs löp dat helemaol uut de haând. Daorumme woln wie graag een tablettie umdat de nacht veur ons zo lange duurd zonder slaop en aander daags binne wie dan helemaol op’t rabat. Verhalen over onze grootouders gingen avond vullend over de tafel tijdens verjaardagen, buurt visite of soortgelijke aangelegenheden. Ook in onze moderne tijd worden aanverwante zaken besproken, hangplek voor jeugd, kabouterdorp bij zwembad Heidepark, een honderd jaar bekende naam in het dorp enz. Voor slechtziende medemensen zijn heden ten dage moderne hulpmiddelen ter beschikking zelfs op de openbare weg gemarkeerde looproutes .

Bij ongelukken of een ophanden zijnde geboorte staat de één één twee noodroep ter beschikking om hulp in te roepen. Niet zo lang terug in de tijd – net buiten het dorp- een schoolvoorbeeld van het ontbreken van dit alles. Het oudste jochie van een gezin in die buurt werd door zijn moeder met haastige spoed op pad gestuurd um rap de dokter te halen en ie mut zeng dat niet zo lange meer duurt. Buiten adem werd het kereltje opgemerkt door onze jonge huisarts en vroeg wat er toch aan de hand was. Nou dokter mie mamma kreg een kintie, mien va is niet thuus den mos werken, wil ie drek met gaon mie moe is gelukkig wel in huus aans hak d’er helemoal allenneg veur e staon met den pruttel. Direct kon ze mee daar ze bij toeval een telefoontje kreeg dat bezoek bij een oude vrijgezel niet nodig was daar hij het alarmerende bericht van een rode stoelgang wist te verklaren – ik hebbe vemiddag rooie bieten e vr……

Ver afgelegen buren en in bezit van telefoon te kunnen alarmeren in die tijd een voorrecht. Echtparen op hoge leeftijd, strompelend van het leven genietend zijn van alle tijden, doof en slecht ziende wie ontkomt er niet aan, en als directe buren dan hulp kunnen bieden een voorrecht. Onze arts nooit tevergeefs in het uiterste geval om hulp gevraagd, zo ook niet bij Tonia’s mannelijke wederhelft in de bedstee met hevige jeuk en slimme koorts. Niets kon verlichting bieden zelfs grootmoeders middeltjes uit de oude doos zoals bietensap, koolbladeren, ochtendurine ook al niet. Onze zwaar op de proef gestelde huisarts verscheen aan de bedstee om medeleven te tonen bij het zien van deze panische strijd tegen deze vreselijke jeuk.

Om een nader onderzoek te kunnen doen moest op haar verzoek een laag boven en onderkleding worden verwijderd dat samen met de patiënt oud was geworden. Oorzaak van pijn en hevige jeuk werd snel vastgesteld, tegen zijn hardhorende echtgenote trachtte de dokter duidelijk te maken dat gordelroos dit hevig ongemak veroorzaakte.
Met een uur zou ze terug zijn om zelf de nodige zalf en medicijnen te brengen, hard praten of gebarentaal gebruiken niets hielp om haar ongerustheid te verminderen. Wit geschuurde klompen werden voor de dag gehaald, stiefelde ze naar de overkant van de straat om het onheil bij de buren kenbaar te maken. De pastoor moest met spoed worden ontboden om haar radeloze zieke man met spoed bij te willen staan. Haar lieve zorgzame man, steun en toeverlaat niet te begriepen, totaal goddeloos…….. Voor de bedstee rolde haar rozenkrans met veel gebeden door haar vingers, het houten kruisje aan het kralensnoer zo goed als versleten, niet meer te vergelijken toen ze het kreeg bij haar huwelijk. Vanwege de vele oprechte gebeden tijdens zware onweersbuien- die bij zomerdag geregeld bivakkeren aan deze kant van de berg – zwaar gehavend.
Oud worden is een geschenk van boven, maar oud zijn…….. geen kleinigheid.
Van u en ons,

i.o. H.W.L….
Lemelerveld.
H.Huisman.
October 2019

Artikel delen:
Foto 1