HOONHORST – Natuurlijk ziet ieder bij binnenkomst in het dorp het kunstwerk “Volte” ofwel het dansend paard zoals de ontwerper en maker Jos Dirix het noemt. Op een mooie plaats op het middelpunt in het dorp.

Maar er ligt in Hoonhorst ook nog wat verborgen, niet voor de inwoners, maar het ligt niet aan de openbare weg en dus niet te zien en  is prive bezit..

Dat zijn de historische tuinmuren van vermoedelijk het eerste “huis op de belt”, huize Hoonhorst, vermoedelijk is van het begin van de 19e eeuw, maar zou ook ouder kunnen zijn..

Een deel van de muren is enkele jaren terug gerestaureerd en is er een nieuw hek geplaatst. Hoewel ik het nergens op de lijst van Rijks- of gemeentelijke monumenten kan vinden..

Een oude tuinmuur met steunberen, maar behoorlijk aangetast door de tand des tijds. Van een groot deel van de ommuurde tuin is het metselwerk al lang verdwenen en zijn er vezel-betonplaten langs gezet. In de tuin staat nog een oude gietijzeren waterpomp. Toch een mooi stukje historie wat niet verloren mag gaan en is nu een privé bezit van de familie Lubbers.

In het dorp, bij het kerkhofhek staan 2 oude stoepstenen, grote kans dat die afkomstig zijn van de laatste restanten van de in 1790 afgebroken havezate Hoenhorst of Hohenhorst. De sloop en de restanten zijn toen gekocht  door Jan Gerrit Damman, die er een boerderij mee heeft gebouwd aan de huidige Koelmansstraat. Ook die boerderij is eind zestiger jaren afgebroken en daarmee kwamen deze twee stenen tevoorschijn. In gebruik geweest als stoep voor de deur. Mevr Miep Alberts heeft de stenen gekregen en na haar overlijden zijn ze beschikbaar gesteld aan de historische werkgroep Hoonhorst. Die heeft ze plaatselijk gerepareerd, voorzien van een Bentheimer sokkel en geplaatst bij het kerkhofhek. Dus echt stoepstenen met een lang verleden en een mooi verhaal, gered van de ondergang.

WvdV.