LEMELERVELD – Al ver voor dat Sint en Piet hun opwachting maakten, werd in veel huiskamers onder de schoorsteen kindergezang gehoord “hij komt, hij komt die goede Sint “. Wie herinnert zich niet hoe lang de Bisschop en zijn knecht zich manifesteerden in grote en kleine etalages met verlokkelijk cadeautjes.
Poppen groot en klein, eveneens houten treintjes en dito bouwdozen met gekleurde raampjes, voor de kleinsten een hobbelpaard, en dierenfiguren op een plankje met wieltjes en touw om te trekken. Moeilijke tijden voor onderwijzend personeel om hun talenten te tonen aan pupillen om Sint en Piet gestalte te geven op het zwarte bord.
Hoeveel ouders werden meegesleept door hun kroost om al dit moois te aanschouwen. Kiek….. die elektrische trein vraog ik an Sunterklaos, die mooie slaoppoppe waor de eugies van dichte gaot die wil ik vraong an zwarte Piet zeej mie zussie. Winkels kieken zo wie dat nuum, in elk etalage stön ze met sien beiden oons of te lusteren met ok det grote boek. Uren zingen onder de schoorsteen, lief zijn voor va en moe, de schoen zetten met wortel voor het paard, jawel met `s morgens een hand vol pepernoten als dank en de wortels als groente bij het middageten . Kinderen aan het eind van de jaren dertig wisten zij veel. Letterlijk en figuurlijk want veel was er niet om te kunnen geven, laat staan om te betalen. De bisschop uit Spanje werd diplomatiek benaderd door een bepaald episcopaat geen zijner getrouwe pieten de deur te wijzen. Anders zou hem de toegang met zijn pakjesboot in de Lemelerveldse wateren worden ontzegd.
Sinterklaasavond, een tijd van verdriet in heel völle armoeige huusholdings. Heel wat lange avonden zat moe knikkebollend te breien aan sokken en handschoenen om na een vermoeide dag in diepe slaap te vallen.
Maar toch de intocht van Sint en Piet op een zaterdag voor vijf December, daar van wilden groot en klein getuige zijn. Met de stoomboot bij de brug van Ellenbroek begroet door alle geledingen in het dorp.
De plaatselijke politieman, onderwijzend personeel, olders met de wichter, smid en fietsenmaker allen genoten met volle teugen van deze muzikale intocht. Vrolijke klanken van een muziekkorps uit Dalfsen vervolmaakte dit onthaal van de Sint gezeten op een – schimmel -eigendom van een plaatselijke grootgrutter. De kachel kreeg in de avonduren wat extra brandstof om de zwarte hulp pieten de weg te wijzen naar schoorstenen waar onder uit volle borst door kinderen gezongen werd.
Bij velen het dak te kwetsbaar om de schoorstenen te bereiken, een forse ruk aan de bel door de grote kindervriend ten teken dat een bekende jutezak in de gang stond met presentjes. Maar toch voor ons allen een taaipop in toen nog Sint en Piet papier waarin gebruikelijk sokken, handschoenen of muts. Moe moest door haar gebrek aan slaap vroeg naar bed om te kunnen genieten van al haar breiwerk voor het jonge volk.
Als bekroning voor kinderen een middag sjoelen in een bakkerij zonder commerciele gevoelens, met eerste prijs een grote echte taaipop. Niemand zonder deze kleinere hand gemaakte sinterklaaspop naar huis. In de avonduren windbuks schieten voor de “zich zelf noemende groteren” Op een grote kaart met de zo bekende pluiskogeltjes. Ook hier…………niemand zonder gezelligheid en echte taai naar huis. Waar eens de pakjesboot aanmeerde nu het Kroonplein met twee keer per week een toeloop van publiek. Niet om het onthaal van de goedheilige bisschop….maar om reden het gevreesde coronavirus te ontlopen door massaal fruit in te slaan. De groenteman die met een grap en grol ieder gezondheid toe wenst. Met een brok in de keel van af die locatie zichtbaar…… de woning annex voornoemde bakkerij als getuige van toen…Dit al is voorbij……?
Niet in onze nostalgische gevoelens, in herinneringen zien we het muziekkaal duo Schotman om Sint en Piet te vergezellen. Dit alles historie, zeker zestig jaar geleden!!
Historische Werkgroep Lemelerveld
November 2020
H.Huisman
