DALFSEN – STERREBOS – Nu we het er toch over hebben kunnen we er ook over doorgaan. Bij ons thuis een groot gezin: vader, moeder en 13 kinderen die konden het natuurlijk niet redden met een klein vriezertje.

Er moest een flinke joekel komen, eentje van maar liefst 600 liter. Eigenlijk was die niet eens te betalen, maar het moest wel. De firma Haghuis en Bonvanie (HB) uit Hengelo kwam die leveren. We wisten niet wat we zagen, wat een ding! En moeder kon nu ook gebruik maken van mooie aanbiedingen en daar veel van in slaan, of van de noodslachting welke toen nog in Dalfsen was.

Noodslachting

Weet je het nog. De eerste letter van je achternaam bepaalde of je naar binnen mocht. Dat ging op alfabetische volgorde. Dat ging net zo lang door tot het vlees op was en de volgende keer ging met verder met de letter die kwam waarmee de vorige keer gestopt was. Alleen kon je dan nog vaak een grote zak soepbotten kopen voor 2 kwartjes.

Onbeperkt ijsje eten

Soms hadden we ook geluk, maar dat was dan pech voor onze ouders. Omdat we ook ijs verkochten kwam het ook nog wel eens voor dan zo’n ijskast het opgaf. Dan begon het ijs al te smelten. Geluk voor ons want voor we naar school gingen mochten we net zoveel ijs eten als we wilden. Ook brachten we dan een emmer ijs naar de buren: De familie Endeman en de fam. Damman. Want weggooien deed je niet zo maar. En overcapaciteit aan vriesruimte was er niet, dat is nu wel anders, nu hebben we het over koel- en vriescellen.