HEINO _ Dinsdagavond werd er weer een wandeling gehouden met de zeer boeiend vertellende natuurgids Agnes Neimeijer, wat een energie en kennis van dit landgoed zit daar in. Ondanks de regen in het begin, waren er toch 23 wandelaars aanwezig om de verhalen te horen en te genieten van deze prachtige omgeving. Agnes begon het verhaal in het koetshuis, omdat de regen nog gestaag naar beneden kwam.
Ze vertelde over de familie van Ittersum, hun afkomst en over het ontstaan van het huis als woning voor rijke mensen uit de stad Zwolle, al in de 14 eeuw stond hier een toonaangevende boerderij. De familie van Ittersum is hier komen wonen in 1914 en altijd gastvrij. Ook nu, de 4e generatie wil dat anderen ook van dit landgoed kunnen genieten en daarom organiseert Agnes al 20 jaar hier meerdere wandelingen per jaar. Het landgoed is niet opengesteld, dus zonder gids mag u het niet betreden.
Agnes vertelde over de plannen voor het renoveren en terugbrengen in oude staat van de paardenstal. Het hele complex is een rijksmonument en volgens het overzicht van de rijksdienst bestaat het uit 18 verschillende objecten. Onze wandeling begint in het bos over mooie rechte lanen van beuken of eiken, waar alle bomen exact op 5 meter van elkaar staan. Verder langs de diepe spoorsloot waar een knoert van een beuk staat, vol met nestgelegenheid voor spechten, maar ook voor uilen. Bij de spoorweg aangekomen zien we aan de overkant een boerderij die na de oorlog geheel is vervangen, maar net als alle objecten in de kleuren van het landgoed. Op een bordje zien we het logo van het landgoed, drie ezels, die we even later tegenkomen in de weide.
Via een prachtige overkapte beukenhaag  komen we in de tuin die rondom is afgezet met strak gesnoeide beukenhagen. Eerst de fruitbomen, waar we bloempotten zien hangen, schuilplaats voor oorwurmen of in de volksmond gaffeltangen. Die gaan in de nacht de boom in om luizen te eten, dus de gaffeltang is daarmee een bijzonder nuttig diertje en de bomen worden luizenvrij.
Groenten, kruiden en ontelbare soorten bloemen, ik waag mij niet aan de benaming. Prachtige doorkijkjes, een druiven en tomatenkas en een aardappelkelder, die nu wordt gebruikt om in de winter de fuchsia’s op te slaan. Doorlooppoortjes in de hagen brengen ons naar de bloementuin direct achter het landhuis, geheel rond de vijver en genieten van alle pracht en praal.
Agnes weet ieder mee te genieten van haar bezielende kennis van planten en bloemen en wijst op alle bijzondere elementen in het gebouw. Kortom een geweldige wandeling die gelukkig halverwege mooi droog verliep.
Nu nog even nagenieten van de foto’s, Eind van deze maand is en nog een wandeling, de laatste van dit jaar.
WvdV
