Splitsing van wegen - Foto: Ingezonden foto
Foto: Ingezonden foto

     Splitsing van wegen

LEMELERVELD – Een puur stuk natuur maar geen nostalgie om met heimwee op terug te zien, een onbegaanbaar oord voor aanwonenden of bezoekers aan het kerkhof. En toch vestigden zich hier mensen om een zekere toekomst te zien in  dit  verlaten oord van zand en blubber. Nova herinnering die zo maar in allerlei beelden aan ons voorbij gaan. Maar toch een wereld die wij in onze puberteitsjaren verkenden.  

Wie kende niet –  in de volksmond –  zo alom bekende   Sikkensteeg – een zandweg onbegaanbaar als een waterrijke zomer zich aandiende. Bij lange strenge winters een hachelijke situatie in geval van nood de bewoonde wereld te bereiken. Maar toch, men leerde er mee te leven zonder hedendaags comfort met energie voorziening als de gewoonste zaak van de wereld. In het dorp sprak iedereen zijn eigen  dialect behalve burgemeester, schoolmeester, predikant, met hier en daar zoals gezegd een “vooraanstaande”. met een kikker in de keel. Het leven was er goed in elk geval verstond men elkaar opperbest, reilen en zeilen van een ieder zonder gevoel van onvrijheid, alleen maar `naoberschop’ geslachten lang, men kende elkaar. Van onze tuin uit gezien links het “bruggehoofd” van voornoemde weg.

 

Aan de linkerkant woonde Bergman – kantonnier  bij de provincie -, Samen met de familie G.Exel in een twee onder één kap – zie foto- van beroep timmerman, als buren H.J.Exel ook in de materie – hout en steen – werkzaam bij aannemer van de Berg aan de Vilstersestraat. Rechts een grote tuin van Lindenhoviüs met twee prachtige zuil coniferen als een bepalend dorps gezicht. aangrenzend een grote moestuin die gezien mocht worden. Het stond er maar te staan het oud wit huisje van Knobben Janna en Knobben Graats. Zichtbaar moe der dagen zat, leunend tegen hun onderkomen als een twee voor elkaar geschapen eenheid een `Meidoorn,’  . Janna verdiende een paar rooie centen met – hier en daar wat verstelwerk van kleding in grote gezinnen- Graats verdiende de kost met schop en kruiwagen bij de ontginning van de Miga .Van hem de wanhoops uitdrukking: `ik mag ok niks as kruu op de Miga’ als hij iets wilde dat Janna niet welgevallig was. Frans de Grefte alias Frans de smid, ook zwarte Frans genoemd, als naaste buur leefde hij hier, in een donker sober onderkomen  als boeren smid maar geroemd om zijn vakmanschap. Eigen bedacht gereedschap voor boer en burger zeer gewild.

 

Na zijn overlijden een oude autobank waarop hij zijn nachten doorbracht een dankbaar product dat wij aan een prachtig vuur`offerden’. Een groot garnizoen muizen jong en oud, tevens legermachten oorwormen en pissebedden zochten een goed heenkomen daar  hun onderkomen te heet werd. Dankbare woorden van Frans ’dan vuul ik mie s’nachts ok nie zo alenneg” Het zingen van het boomzagen dagelijks van ver te horen bij timmerwerkplaats en  zagerij Hutten. Aan de zuidkant van zijn grote houdopslagloods een bekend wandelpad van Sikkensteeg naar Stationsstraat. Langs het eens voormalig  “Stations Koffiehuis” van voornoemde ondernemer waar toen nog een flesje drank geschonken werd uit een kogelflesje. Op een oude aftakking van  de oude spoorbaan naar  suikerfabriek, bergen zaagsel en houtkrullen een dankbaar gebruiksartikel voor onze open haard in het hol op het  vroegere spoorwegtracé,  een oude bodemloze emmer  diende als schoorsteen.

 

Aan de oostzijde een groot weiland doorsneden met een ondoordringbare stekelige Meidoornhaag waar bij winterdag wildsporen te zien waren `deskundigen’ maakten hier  dankbaar gebruik van. Aan de andere kant van deze haag, land van Gerard Reimink, in die jaren café annex slepers bedrijf. Na gedane arbeid kregen de paarden hun vrijheid, sjokten zonder om te zien richting  hun weiland aan de Nieuwstraat waar Toon Bromhaar* het hek later kwam sluiten. Al op tijd, de andere dag in omgekeerde volgorde.

Voor de jeugd een uitgelezen plek om onze zelfgemaakte vliegers op te laten in alle maten en kleuren, met briefjes langs het simtouw die we naar de hemel te stuurden.

Terug naar rechts; daar woonde de familie Hoft handelend in brandstof en diverse artikelen. Langs dit perceel stromend  de bekende waterleiding komend uit de richting Luttenberg vervolgens ongestoord zijn weg vervolgend onder de oude spoorbaan – nu snelweg – richting Overijssels kanaal. Hierna vinden wij de woning van Anna Bouwhuis. Dan een perceel grasland  waar  als getuige van rustiger tijden een karakteristiek boerderijtje stond, bewoond door familie Woolderink( tegenover het Zwembadlaantje.)  De families Bouwhuis en Keukenkamp vonden ook aan deze kant hun domicilie. Tegenover: de bekende  aannemer familie  G.J. Keukenkamp met bijbehorende woning en werkplaats. Een bekende kwekerij Dirk Dikken als buurman, met dagelijks veel bezoek van tuinliefhebbers.. Grenzend aan zijn perceel de begraafplaats waar wij later op terug komen. Aan de overzijde de woning van familie Hofman, tevens als buren klompenmakerij – gebroeders Tering en hun zuster Annie-. Latere jaren zijn ze vertrokken naar Raalte. Tegenover het Kerkhof vinden wij de woonplaats van Veltrop met een minder vrolijk makend uitzicht. Op enige afstand van hier de woning van Frits Tolij, naast hun een sintelweg met toegang naar de oude spoorbaan. Opnieuw naar de overkant, naast de dodenakker twee identieke woningen met de namen “ Nooit Gedacht en Weltevreden “ Eén van beide woningen waren in onze jeugdjaren bewoond door de familie Vlietstra eens woonachtig op het station als Stationschef. Ongeveer honderd meter verder woonde op een min of meer verhoging in de zandweg familie Tekema , als overburen familie Veldhuis, hun woning zichtbaar op foto langs de enorme kastanjeboom vanaf de Grensweg te zien. Daarna de woning van familie Bromhaar “Tone” een markante verschijning, wie kende hem  niet!

Een laatste  – blik – op het kerkhof, veel mensen, `aanzienlijken’, en die minder in de bus konden blazen  vonden hier  hun laatste rustplaats, tot het grote Appel.

i.o. Historische Werkgroep  Lemelerveld  Oktober  2021

H.Huisman

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto's 2
     Splitsing van wegen - Foto: Ingezonden foto
Foto: Ingezonden foto
Artikel delen: