LEMELERVELD – Ait nie anders heurt, weetie nie better. Mien dochter kwaamp speuln bie un meisie det bie heur in de klasse zat op de basisschole. Dus toen was ut deerntie un jaor of achte. Det waarn toen heel andere spellechies dan det ze teegwaorig doet. Mar det nem ik allenig mar an, want ik bin der nie bie ewes. Wel is mie bie ebleem wat zie mie daor over hef verteld. Zie vreug ut speulmaotie wat de naam van heur vader was.

Ze kreeg as antwoord: “O dat is Hoeva.” Mien dochter fund det un rare name en toen ze mie det vertelde, bink gon bedenken hoe det meisie bie zo’n antwoord kon kom. De olders van det meisie waarn boeren dus der zal allicht plat epraot wun bie hun thuus. Dus as det meisie an heur moe iets vreug kon ze ut antwoord kriegn: “Det muj mar an oen va vraogn.” En dan zal ut meisie anne num hem det heur pa dus: Hoeva heette. Zo kan iets zomar gebeurn ai wat gaot annem.
Ton