LEMELERVELD – Iemand die honing mak met zien bijen, hef die honing ok te koop. Bie mie in de kaste hak de honing kats op en dus ging ik nor die man veur un paar pot honing. Hij kende mie al un tietie en ik hepum a vaker ehulpen in de tuun of bie zien bijen. Toen ik de potten honing bie mekare had, zei die man dek ok weer eem mog helpen met grusmeien en nog andere ding.
De beste man was net opereert an zien heupe en mos noe nog kalm andoen um de boel goed te laoten geneesn. Het in en uut de auto stapn gin noe met heel veul meuite. Zelf achter ut stuur kon noe ok nie umdet hij nog medicijnen had. Dus hij vreug of ik zien chauffeur wol ween. Eerder konne zelf overal nor toe te jaagn en kon dan alles zelf ophaaln. Noe wolle toch un paar bosschoppen doen en dus mos ik mee. Toen de bosschoppen ehaalt waarn mog ik grus meien op de plaatse waor hij zien bijenprut had staon. Dan konk glieke de boel opruum, zodek alles in ien keer kon meien. Ak daor klaor waase mos ik de grusmeier meenem in de auto en dan bie zien huus ok gon meien. Ik waase zo’n bettie umstreeks koffietied terugge en dacht bie miezelf um hem un kulverhaal an de neuse te hang. Dus ik vertelde hem dek biet meien un iezeren peultie hadde raakt met de grusmeier en noe was ut mes kats krom en kapot. Die man vleug bienao uut zien vel en wol mie is flink uutkafern. Zien vrouwe zatter ok bie en det was mien geluk, denk ik. Aans hadde mie onmeunig stief evleukt, dek toch oogn in de kop hadde en eerst eem had mun rondloopn ofter niks gevaorluks int grus lag veur de grusmeier. Dek ut noe niet edaone had, zol hem weer un bak met geld kosten um die klotengrusmeier weer te laoten mmaakn. Umdet hij toch in bettie brommerig was zei zien vrouwe veur de gein dek noe ok gin koffie meer kreege. “Nou” zei die man, “hij kreg zo nooit gin koffie meer, asse steeds de boel allenig mar molt.”
Um noe toch nog koffie te kriegn, zei ik teegn hun dek allenig mar un geintie hadde maakt en det ut grus bie de bijen keurig emeit was en de pruttel netties was opperuumt. Ik had zelfs met un trimmer nog hier en daor ut grus waor ak met de grusmeier nie bie konne kom, weggemeit. “Verdult ieje ok ait met oen gekkigheid.” zei die kerl daorop. Mar ik krege toch nog koffie. Ik mos daornao nog eem umme ut huus ant meien en umdet de beste man nog niet helemaol goed in zien vel zat, mos ik later mar weerkom um de rest te doen, watte nog af wol hem.
Ton