DALFSEN – Een vroege natuurwandeling, via de Papenallee naar Den Berg, even een rondje om de rechter gracht en daar genieten van de natuur op een bankje. Hier begint ook de Emmertochtsloot, deze gracht is vermoedelijk een verlaten Vechtarm uit  vorige eeuwen toen de Vecht  nog geen dijken had. Door naar de Heinoseweg bij het huis Den Berg en rechtsaf welke overgaat in Bergerallee, die gaan we in.

Tijdens een vorige wandeling was mij al opgevallen dat er iets aan de hand is met de eikenbomen en bossen. De toppen van de bomen zijn veel te open en heel anders al andere jaren. Dan een gesloten bladerdek. Het lijkt niet dat de processierups dit veroorzaakt, maar het zou een gevolg kunnen zijn van de droogte de afgelopen jaren. Een stadsmens zou zeggen “stikstof” maar dat is te gemakkelijk gezegd. Ook na de eerst droge meimaand gevolgd door mooie regenbuien is het bladerdek niet dichter geworden.

Langs een vistrap bij het Willemspad, elke vistrap heeft ongeveer een verschil van ongeveer 5 cm waterhoogte en er zitten er heel wat in de Marswetering, dus de vissen hoeven stroomopwaarts niet te klimmen.

We volgen de Bergerallee, wel jammer dat telkens ruiters de paden, waar ook wandelaars prettig lopen kapot trappen, vaak onbewust. Een klein moeite zou zijn als paarden geheel in het midden lopen (het vroegere paardenpad), of direct strak langs of in de berm. Komen we aan bij de Diezerstraat, steken we recht over. Let even op het ingegroeid boombordje “opengesteld”. Dit geeft aan nooit bordjes of draden rechtstreeks op een boom bevestigen.

We blijven het verlengde van de Bergerallee geheel volgen, op het eind maakt het wat slingers, maar we gaan hier links, richting de historische boerderij van Den Aalshorst. Het was historisch, maar helaas in de 80er jaren van de vorige eeuw afgebrand. De schuur heeft de brand overleefd. Op het eind van het pad komen we uit bij een grote eik, die hier veel langer staat dan het gebied ontgonnen is. De huidige Bosrandweg had begin vorige eeuw nog de naam ”Weg langs het zand”, die liep toen door tot voorbij de Moezenbelt. Deze weg was ook de scheiding van de vroegere Dalmsholte en de rond 1900 ontgonnen woeste gronden en bossen zijn ingeplant door de landgoederen. Het gebied van Dalmsholte tot het Overijssels kanaal is de ontginning nog iets later afgerond, deel nog na de 2^e wereldoorlog. Nu is het vooral een waardevol weide en landbouwgebied.

Terug richting Hoonhorst, op de Sterrebosweg het eerste pad over de stickewal en achter langs de camping, de Bert-Jan, de Wildzang en via Den Aalshorst op naar de koffie.  Het was weer een geweldige morgen wat je niet beleeft door in bed te blijven liggen tot de koffie.

Foto’s zijn uit het archief van Rijksmonumenten

WvdV