LEMELERVELD – Un vrouwe die woont kats allenig en dan kunter mangs luu an de deure kom waorie niet op zit te wachten. Um dan te zegn det ze niet hoeft weer te kom veult dan erg hard. Mar um oezelf te bescherm muj mangs hard ween. In de wintertied waster un scheernslieper die anbeln ofter nog wat te sliepn was veurum.

De vrouwe had eigenluk niks um te sliepn, mar vond det de scheernslieper met det kolde weer toch wel wat mocht verdien an un paar messen sliepn en gaf die kerl ok nog een goeie fooi. Toen die kerl un.paar maand later weer an de deure kwam mos de vrouwe gauw iets verzin um van die kerl of te kom. Of die kerl noe dacht det de messen a weer stomp waarn  dan hadde zien werk niet goede daone en mosse mar un ander beroep zuukn. Dus ze zei det ze neudig wegmos. Later was ze weer thuus en had koffievolk. Ze zag de scheernslieper weer ankom en toene anbelde, vroeg ze de mannelijke kennis of die naar de voordeur wol gaon en zegn det ze niet thuus was.

Zo gezegd zo gedaone, mar toen de scheernslieper heurn det de vrouwe niet thuus was zeie det heur auto dur toch stond. De kennis zei toen det hij die auto in gebruuk had. Later heurn de kennis det de vrouwe o zo blij was det die scheernslieper noe un man in heur huus ezene had en dan wel niet zol weerkom. De kennis zei det as hij eweetn had watter speulde hij de scheernslieper wel anders had benaderd, want hij had zien messen wel goed scherp. As vrouwe alleen muj mangs niet te aorig ween, daor wurd misbruuk vanne maakt.

Ton