In Overijssel is voor veel soorten een achteruitgang zichtbaar. Deze is ook de afgelopen jaren onverminderd doorgegaan. Verandering in het landgebruik heeft geleid tot afname van natuurelementen, zoals bloemrijke slootkanten, kruidenrijk grasland en bosjes. Hierdoor is er minder voedsel en leefgebied beschikbaar voor verschillende diersoorten. De afname van insecten heeft effect op de aantallen van veel andere soorten, zoals vogels.

In de bos- en natuurgebieden spelen de negatieve gevolgen van vermesting, verzuring, verdroging en versnippering een rol. De soorten van bijvoorbeeld de droge heide staan er slecht voor. Ook de effecten van de klimaatverandering worden steeds duidelijker zichtbaar. Enerzijds breiden soorten vanuit het zuiden hun leefgebied uit, anderzijds is langdurige droogte voor inheemse, vochtminnende soorten een probleem.

Met het beleid voor het Natuurnetwerk Nederland in Overijssel, Natura 2000-gebieden, agrarisch natuurbeheer en aanvullende maatregelen uit het programma Natuur voor Elkaar, wordt gepoogd de biodiversiteit in Overijssel te behouden en te versterken. Voor bepaalde soorten is herstel te zien, maar voor andere soorten nog niet.

Waar in boerenland een combinatie van maatregelen wordt uitgevoerd, kunnen weidevogels terugkeren en slootkanten weer bloemrijk worden. Met de ontwikkeling van nieuwe natuur uit landbouwgrond sinds de jaren negentig hebben allerlei soorten kansen gezien zich uit te breiden. Sommige soorten kunnen niet uit zichzelf terugkeren. Herintroductie is dan noodzakelijk.

Bij de otter is na herintroductie sprake van een sterk herstel wat samenhangt met een verbeterde waterkwaliteit. Herintroductie heeft ook bij een aantal plantensoorten succes opgeleverd. Er zijn naast soorten die komen, ook soorten die verdwijnen, ondanks de inspanningen om ze te behouden. Structureel herstel vraagt veel tijd, een lange adem en inzet.

Meer informatie is te vinden in de publicatie ‘De staat van de biodiversiteit in Overijssel 2023’.