HOONHORST – Het was herfst, hoewel de kleuren er onvoldoende uitkwamen, vanwege een dicht wolkendek en geen zon te bekennen. Toch op pad, Zwarteweg, Voetsteeg en Koepelallee, de Zuidelijke Vechtdijk richting Zwolle. Van stormschade weinig te zien, slechts een boom, die erg dicht aan de waterkant stond.
Verder de pompputten van Vitens, ongeveer 15 stuks zichtbaar. Ook nu duidelijk waarde aansluiting naar het pompgebouw gaat komen. Inmiddels 2 grote buizen onder de weg en onder de sloten door gelegd. Slechts weinig paddenstoelen te zien. Het waterschap heeft verderop proeven gedaan met versterking van de ondergrond van de Vechtdijk, maar alle sporen zijn weer gewist. Proeven met klei en zand diep in de ondergrond te mengen. Komende dagen voorlichtingsbijeenkomsten gepland.
Op het eind van het fietspad linksaf de Hooiweg op, met rechts de woning die half in de grond gebouwd is, of met grond is afgedekt. Misschien een oplossing in energiebesparing? Bij de achterliggende tuinder nog hele velden rode kool en boerenkool, maar “door moet eerst de vorst over” is een oude gezegde. Langs het melkveebedrijf van de Familie Poppe, “Ambassadeur van het platteland”. Mooie duidelijke tekst op het bord.
Via de Oude Dalfserweg, naar de Herfterweg, met direct links een prachtig oud boerderijtje, dreigt die te verdwijnen? Jammer, maar die kans is groot aangezien er direct achter al een nieuwe woning is gebouwd. Toch mooie gevels en bordje “Vrogger an de Zaandweg”, met daarboven een heuivörke. In een bovenraam aan een gevel een mooie levensboom, een betekenis van rijkdom, van vruchtbaarheid.
Verderop rechts was het oude boerderijtje van Jans Sterenbosch, maar na jaren leegstand grondig verbouwd, nu de naam gekregen “schapenbelt”. Ziet er weer geweldig uit en het historisch karakter is bewaard gebleven. Wij gaan weer richting Hoonhorst, via de Marshoekersteeg en de Mataramweg.
Opvallend was dat er tijdens de wandeling geen enkele ree, haas of konijn is gezien, helaas wel meerdere katten die de velden afstruinen. Maar ook vele honderden ganzen die de maïsakkers van de verloren maïskorrels ontdoen en zo een maaltje bij elkaar scharrelen en anders zich tegoed doen aan het malse gras wat er overal nog groeit. Ik ga richting de koffie, het was een wandeling van bijna 15 km en gelukkig droog overgekomen.
WvdV
