DALFSEN – Overal boven de weilanden hingen verschillende mistflarden. Witte wieven, met name boven de wagenkolk vlak bij de spoorwegovergang. (een wagenkolk is een kolk ontstaan door een vroegere dijkdoorbraak, in dit geval van de Vecht, toen die slechts op enkele plaatsen een dijk had om het landgoed Den Berg te beschermen, deze wagenkolk staat al op zeer oude kaarten).
Vermoedelijk is de kolk in de latere eeuwen verder uitgegraven voor zandwinning, nu grotendeels dichtgegroeid. Maar we wandelen vanaf het station via de Millingersteeg. Waar de Koningsweg loopt is Pekkeriet volop bezig met de tussenverharding aan te brengen, tussen de betonbanen. Daarna moeten de bermen nog aangevuld worden en passeerstroken worden aangelegd. Volgens Hans Pekkeriet zal het zeker nog enkele weken duren voor de weg gereed is. Toch denk ik even na hoe deze weg ooit is ontstaan als Koningsweg, de weg van de Ierthe naar het klooster in Essen, langs de verschillende hoven, die op daagsafstand van elkaar lagen. Afstanden van maximaal 20 km per dag met drijvend vee, handkarren of bespannen ossenwagen. Toen nog geen grote 40 tonner melkwagens die verharding nodig maken. Nu rechts nog de historische oude Vechtsteeg en is de geschiedenis van het nieuwe deel is alleen nog te vinden in verhalen van het DNA van Dalfsen.
Tijden veranderen, dus volg ik de Rietmansweg en verder door het bijna vastzittend hekje van het Willemspad. Een paradijs voor vogels, vele soorten bessen als de meidoorn en de kardinaalsmuts. Een enorme solitaire eik die het dit jaar weer goed heeft gedaan. Links “heb ik de zon in het water zien schijnen”. Langs de bijna droogstaande vistrap, langs de stuw die overtollig water laat weglopen, op naar de Bergerallee. Wat zou het mooi zijn als het Landgoed Den Berg ook het gedeelte aan de overzijde van de Diezerstraat richting Dalmsholte opsnoeit tot aan de slootranden. Dan ontstaat er weer de oorspronkelijke zichtlaan van meer dan 2800 meter, nu slechts 1600 meter. Zo was het ook in de 60er jaren, dus onderhoud nodig om dit weer te herstellen.
Maar zover wandel ik vandaag niet en ga na de stuw wel naar links en op het eind van de beukenlaan het paadje naar rechts via Jans bankje. Op het eind zien we een bosgedeelte wat 2 jaar terug is gekapt en weer nieuwe beplanting is aangebracht. Naast dennen, ook beuken, eiken, berken, lijsterbes en volgens mij ook kastanje, alles voor meer biodiversiteit. We gaan op het eind voor de sloot naar rechts, en steken bij de Marswetering schuin over, Op het eind naar rechts en direct weer links, langs de vleermuizenkelder. Geniet nog even van dit prachtig gebied, het Engelsewerk en houd links aan langs de zonnige goudgele Voorwaterallee, naar Den Aalshorst.
Wij gaan voor het huis naar links, het Aalshorsterpad, waar eind dit jaar alle dikke beuken worden gekapt, omdat deze te zwaar verzwakt zijn door jarenlange droogte en door zonschade. Anders zouden ze vanzelf een keer omvallen met alle mogelijke gevolgen. De nieuwe aanplant worden Lindebomen. Op het eind verlaten we de Den Aalshorst en steken schuin de Heinoseweg over en volgen het struinpad, daarna links aanhouden en zandpad blijven volgen, na haakse bocht rechtdoor blijven lopen tot de Stickewal. Een historische zandwal, aangelegd dmv van sticken (jarenlang takken in de grond steken om stuifzand tegen te gaan.) Het bosgebied ver voor u was tot 1850 woeste grond, veel heide en stuifduinen, strekkend tot de Lemelerberg. Pas na 1855 tot 1920 ontgonnen en aangeplant met dennen voor de mijnen.
Na de heuvel zitten we op de Sterrebosweg, (rechtsaf kunt u naar restaurant Het Boskamp), maar we gaan heel even rechts en direct weer links. Een pad die vaak onder water staat, eigenlijk zoals het vroeger ook was. De gaten rechts nog net zichtbaar, waren schuttersputjes vanuit de oorlog. Op het eind van dit natte pad gaan we naar links en zien verderop aan de rechterkant veel slootjes. Het lijkt wel of we 100 jaar terug zijn in de tijd, toen zijn de slootjes aangebracht omdat in de natte grond geen bomen geplant kunnen worden. Ook nu staat er water in de sloten, de bomen staan op de hogere ruggen(rabatten) tussen de sloten ( rabatsloten). Nu overal weer veel water in de bossen. We komen uit op de Diezerstraat, naar rechts en gaan verder via de Bergerallee tot de Oude Vechtsteeg en hier naar rechts, kan ook modderig zijn, maar ook dat is natuur. Het eerstvolgend pad links, die ons terugbrengt naar het beginpunt van de wandeling onder voortreffelijke weersomstandigheden. Nu een keer op een donderdagmorgen omdat er veel regen voorspelt wordt in de komende dagen.
Een mooie wandeling van bijna 10 km waar het weer volop genieten is van de natuur, dus zeker de moeite waard.
WvdV
