HOONHORST – Beginnen in het dorp Hoonhorst met nog de boerderij van Hein Damman, aan de Koelmansstraat. Met stroomvoorziening via een bokpaal en molenstomp Fakkert die er wat verloren en hopeloos bij staat. Richting de prachtige historische neogotische kerk, waar de slopers inmiddels al zijn begonnen, de “nieuwe kerk” is bijna gereed.
Links café en kruidenier Kappers, met aan de achterkant hun boerderij. Aan de rechterkant het schildersbedrijf Hagedoorn met verf en behangwinkel en alle religieuze artikelen, zoals kerkboeken, rozenkransen, beelden enz. Bij dit schildersbedrijf ben ik als nog bijna 15 jarige leerling schilder begonnen, 52 ½ uur per week en een weekloon van Fl 14,78 contant uit de winkelkassa. Daar hoef je nu niet meer mee aan te komen. Maar hier iets meer dan 6 1/2 jaar gewerkt, alle kneepjes van het vak geleerd voor de toekomst.
Ik wandel nu verder langs de bakkerij en kruidenierswinkel van Willem en Wieke Schrijver die werkelijk dag en nacht moesten sabbelen om wat te verdienen. Nu rechtdoor, dit heette toen de Blauwedijk, met aan de rechterkant een stinkende (strontsloot). Hoonhorst had eind 50er jaren pas riolering gekregen die aangesloten was op deze sloot en uitkwam bij de Marswetering. Pas rond de 70er jaren is hier een rioleringsbuis gelegd en nog veel later is Hoonhorst aangesloten op de drukriolering naar Dalfsen.
Ik wandel richting de Klakkelaar en ga rechtdoor, toen nog een veelal zeer modderige of mulle zandweg, met een fietsgedeelte afgescheiden met paaltjes. Langs Anna Mol en de Stoom en door naar het Overijssels kanaal, richting de net gesloopte ophaalbrug bij de Kluinhaar, nu een betonbrug. Rechts de brugwachterwoning van Duteweerd. Iets verder een Stoomgemaal (electriesch) wat nooit een gemaal werd en na een misrekening om de hoeveelheid waterafvoer al na een paar jaar ontmanteld. Vijzels en motoren al begin 60 jaren overgezet naar de Marswetering, het Lintherzijl.
De weilanden Links waren “de Sonsbeckerstukken” en “van Keizer naar Herbrink” terug te vinden op Dalfsennet onder “zoeken”. Sluis 2 Linthorst, “gaat sluiswachterswoning tegen de vlakte?” (dalfsennnet). Alle sluizen in het kanaal zijn na het wegvallen van de scheepvaart eind 50er jaren vervallen en omgebouwd naar stuwen.
Door naar de Weerdhuisweg. Het Weerdhuis als schipperscafé met aan de overkant van de weg de brugwachterwoning. De oude brug was toen “amper twee boerenwagens breed”. Hier linksaf langs de  Elisabeth hoeve, een herdenkingsplaatje aan een omgekomen vlieger en de Witte Wieven. De boerderij van de Stouwe die gebouwd is nadat hun boerderij aan de Rechterensedijk door de Duitsers in brand is gestoken. Hier gaan ik de Bosrandweg in, die toen nog de naam had “weg langs het zand”, Natuurlijk langs de schaapskooi en ook hier is een vliegtuig neergestort. Langs het voormalig bungalowpark Het Sterrenbos, waar de beheerderwoning nog in oorspronkelijke staat aanwezig is. Verder door naar de Zandwijkallee, waarvan de oude naam was “Schrieversdiek”, die loop ik geheel uit en ga via den Aalshorst terug naar Hoonhorst, waar de molen inmiddels gerestaureerd is.
Op naar de koffie en oliebollen, na een mooie wandeling van bijna 18 km.
Er is weer een jaar om, ieder een goede en vooral veilige jaarwisseling en vooral een gezond 2024.
WvdV
