DALFSEN – DE HORTE – Afgelopen week weer het magazine ontvangen van Landschap Overijssel en per mail een nieuwsbrief vol wetenswaardigheden. Het meeste wat voor mij de aandacht trok was de wandelroute waarvan een mooi kaartje is aangegeven met daarop nummers en bijzonderheden. Dus dacht ik vanmorgen even de route te lopen, hoewel ik het landgoed op mijn duimpje ken.
Had verwacht dat er ook op locatie iets zou zijn aangegeven als route en nummering, zodat het ook door ieder te volgen is, maar helaas niet het geval. Dus gewoon zelf de oude bekende route gelopen, vanaf de parkeerplaats.
Natuurlijk is de in aanbouw zijnde driepuntsbrug niet te missen, een kleine omleiding brengt je terug naar de Krommesloot. Het grondwatermeetpunt blijft verrassen. Stond het een paar weken terug veel hoger, nu is de stand min 115 cm. De meetschaal geeft aan dat het nu al weer te laag is… De tuin in, volgens de nieuwsbrief appel en peren als leibomen opgebonden met wilgentenen. Niets is minder waar, vroeger wel, maar nu zijn de kweekbomen van deze wilgentenen gesnoeid, maar leibomen vastgebonden met touw en plastic draad, jammer.
De voormalige composthoop, als broeihoop voor ringslagen is verwijderd en nu staan en compostbakken. Maar het lijkt er op dat er een nieuwe broeihoop in aantocht is op in de maak, gezien er materiaal onder een afdekkleed ligt. Verder over het landgoed is de bloemenweide geheel losgetrokken in de hoop dat er daardoor weer bloemen uit komen. Of dat er nog extra worden gezaaid.
Nu pas vanaf de uitkijktoren is er zicht op een nieuwe duiventil op 400 meter afstand. Waarom die locatie? Voor bezoekers geen waarde, terwijl er wel de nodige kosten zijn gepleegd. Misschien een knipoog naar het verleden? Terug gaan de richting de Mataram en komen al snel een verstopt “Goudschat” tegen in een emmertje, met een papier er in om aan de geven dat het gevonden is. Ligt er blijkbaar al ruim 2 maand, maar weinig gevonden, dus netjes teruggelegd.
Afgelopen maanden waren de paden slecht bewandelbaar, zo ontstaan er vanzelf nieuwe paden op naastliggende hoge gedeelten. Ook dat hoort bij de natuur. Op de Mataram zijn ook veel van dergelijke paden, maar soms kun je niet uitwijken. Laatste maanden is er veel houtkap gedaan, ook een oude heuvel waar mogelijk eens een prieeltje stond is weer goed zichtbaar en de rododendrons krijgen weer volop ruimte.
In een wandelpad langs de gracht Mataramweg ligt een deel van een fundering. Heeft hier ooit iets gestaan?? Verder natuurlijk de verbouwde oude boerderij met heel veel levenservaring, nu een prachtige woning. Op het eind links nog een kolossale beuk, die van binnenuit het einde aangeeft, een groot gat is de stam is tekenend.
Op tijd terug voor de koffie, na een mooie wandeling van toch weer 10 km.
WvdV
