Na een roerige start lijkt de rust weergekeerd in casino land, maar schijn bedriegt. Want hoewel reclames uit het straatbeeld verdwenen zijn, speelt er nog veel in de zogenaamde iGaming industrie.

Na tweeënhalf jaar zijn er inmiddels 23 verschillende aanbieders met een of meerdere merken actief in Nederland. Zo hebben sommige merken niet alleen een online casino, maar ook een bookmaker-site waar op sport gewed kan worden. Daarnaast zijn er nog 4 vergunningen die al wel uitgegeven zijn, maar nog niet actief worden gebruikt.

Opmerkelijk is dat twee van deze vergunningen sinds februari 2022 al in handen zijn van het bedrijf dat ook Jacks online casino al exploiteert. Wanneer en onder welke merknamen die in gebruik zullen worden genomen is nog steeds onbekend, maar het is vreemd dat zulke dure vergunningen ongebruikt op de plank blijven liggen. Alleen al de aanvraagkosten die aan de Kansspelautoriteit (KSA) voldaan moeten worden, bedragen €48.000. De kosten voor het samenstellen en aanleveren van alle benodigde documenten komen daar nog eens bovenop.

Wat betreft vergunningen zagen we het afgelopen jaar nog een interessant fenomeen, grote buitenlandse aanbieders die zich niet direct op de markt zelf op de Nederlandse markt willen begeven, maar de markt betreden door middel van overnames.

Een voorbeeld hiervan is Entain, een van de grootste iGaming bedrijven ter wereld met merken als Ladbroke, Bwin en PartyPoker, en goed voor een omzet van 5 miljard per jaar. Hoewel dit bedrijf zelf aan het begin van 2022 aankondigde een vergunning te hebben aangevraagd, nam het die zomer Betcity over en betrad het daarmee indirect de Nederlandse markt.

In de lijst aanbieders kom je verder oude gevestigde namen als casino777.nl tegen, die al sinds het begin van de partij waren, maar ook nieuwe aanbieders zoals bijvoorbeeld Hommerson, dat vorige maand pas zijn digitale deuren opende.

Verantwoord spelen

De grootste veranderingen die eraan zitten te komen richten zich op het zogenaamde ‘verantwoord spelen’ en dan met name op de zorgplicht die aanbieders van online kansspelen hebben richting hun klanten.

Hoewel er diverse regels met betrekking tot preventie van gokproblemen zijn opgenomen in de vergunning, blijkt de uitvoering hiervan in de praktijk ondermaats. Spelers zijn bijvoorbeeld wel verplicht om limieten in te stellen, maar deze kunnen zonder problemen zo hoog worden ingesteld dat ze geen nut hebben. Meer dan acht uur per dag spelen, of meer dan duizend euro per dag storten is geen enkel probleem volgens de casino’s.
Zowel de politiek als de KSA richten zich op dit moment op het verduidelijken van de regels en de handhaving daarvan. Een voorbeeld is dat de KSA recentelijk zijn pagina met regels voor uitbetalingen een update heeft gegeven. Er staat nu onomwonden dat er geen minimumbedrag mag gelden voor een uitbetaling en dat uitbetalingen niet vertraagt mogen worden tenzij daar zwaarwegende redenen voor zijn, zoals het vermoeden van fraude of witwassen.

Verdere verduidelijking van de regels zal ook door jurisprudentie gaan komen. Op dit moment zijn er een aantal rechtszaken waar de rechter zich zal buigen over hoe de zorgplicht is toegepast. Een opmerkelijke zaak is die van een opa die een casino aanklaagt omdat zijn, minderjarige, kleinzoon een half miljoen van zijn spaargeld vergokt heeft.

Dat de minderjarige kleinzoon door middel van identiteitsfraude deed alsof hij meerderjarig was, zoals het casino zich verweert, is niet het interessantste aspect aan deze zaak. Dat is namelijk of en wanneer het casino in had moeten grijpen als iemand maandenlang tienduizenden euro’s per week verspeelt.

Uit rechtzaken tegen speelhallen in de echte fysieke wereld, blijkt trouwens dat het gebruik van iemand anders identiteitsbewijs niet betekent dat de aanbieder vrijuit gaat. In Amsterdam kreeg een speler onlangs € 14.000 terug van de speelhal, omdat die hem liet spelen ondanks zijn inschrijving in het nationale uitsluitingsregister. Dat hij toegang had gekregen door het rijbewijs van een ander te gebruiken was voor de rechter geen reden anders te oordelen.

Speellimieten

De maatregel die het grootste directe effect zal gaan hebben zal helaas nog even op zich laten wachten: de algemene stortingslimiet. Limieten gelden op dit moment namelijk per vergunninghouder. Als een aanbieder zowel een site voor casino spellen als voor sportwedden heeft, geldt een ingestelde limiet voor beide. Maar als iemand een account bij een andere aanbieder opent, is dat niet zo.

Zelfs als je bij ieder account limieten van tientjes instelt, kun je alsnog voor honderden euro’s per maand gokken. Met dit soort bedragen kunnen aanbieders nog steeds volhouden dat er geen probleem is, maar er zijn genoeg mensen die aan het einde van de maand niet zomaar een gat van een paar honderd euro kunnen vullen.

Eén limiet die voor alle aanbieders in Nederland geldt lijkt de oplossing, maar dit heeft juridisch nogal wat voeten in de aarde. Het delen van dergelijke gegevens moet zorgvuldig volgens de geldende privacywetgeving plaatsvinden. Een dergelijk systeem ontwikkelen is iets wat tijd gaat kosten, zowel van de politiek als van de aanbieders die het moeten gaan gebruiken.

Kortom, hoewel de irritante reclamespotjes op radio en tv verdwenen zijn, en ‘kansspelen op afstand’ deel van de maatschappij geworden, is het nog lang niet volwassen. We kunnen de problemen die we zien geen kinderziektes meer noemen, een betere vergelijking is het te zien als een rebellerende puber die constant de grenzen aftast door eroverheen te gaan.