DALFSEN – Het einde van het toeristenseizoen is altijd een merkwaardig moment. Gedurende de zomermaanden wordt Dalfsen overspoeld door bezoekers die de leuke straatjes vullen met hun vrolijkheid en de cafés, restaurants en terrassen bezetten.

De hoofdstraat van Dalfsen, normaal gesproken stil en kalm, verandert in deze maanden in een levendige boulevard.
Maar nu, op een frisse en zonnige oktoberochtend, hing er een stilte over Dalfsen die bijna tastbaar was. Langzaam maar zeker waren de laatste toeristen vertrokken, terug naar hun drukke steden en hun leven vol deadlines en afspraken. Dalfsen ademde uit en keerde terug naar zijn natuurlijke ritme. De straten waren leeg, en de terrasjes werden gedeeltelijk opgeruimd. De jachthaven was nagenoeg verlaten, het water was kalm, slechts af en toe verstoord door een eenzame meeuw die eroverheen scheerde.

Nagenoeg alleen de lokale bevolking bleef achter, met hun herinneringen aan een drukke zomer. De wind begon aan te trekken, en de bladeren van de bomen verkleurden langzaam naar de warme tinten van de herfst. Dalfsen bereidde zich voor op de winter, voor sommigen een tijd van stilte en reflectie.

Er was geen haast meer, geen drukte, alleen de kalmte van een dorp dat zijn ware aard weer had gevonden. Zo veranderde het dorp met de seizoenen. Waar de zomer het bracht tot leven, bracht de herfst het terug naar zijn wortels. En terwijl de wereld buiten het dorp in volle gang was, vond het leven hier weer zijn eigen ritme, klaar om de volgende zomer met open armen te ontvangen, maar vooral tevreden met de stilte en de rust die het najaar met zich meebracht.

Ruud Montagne