DALFSEN – Ab krijgt weer licht en ruimte, hier bedoel ik natuurlijk niet Ab Goutbeek mee. Maar wel zijn herinneringsboom voor het vele werk wat hij geleverd heeft voor de onderzoeken en uitgeven van het boek ”Eikenhakhout langs de Vecht”  Een oud ambacht van eekschillers rond Dalfsen tot in de negentiende eeuw. Een waardevol boek die de geschiedenis van het van die periode goed weergeeft.

Een zeldzaam mooi en leerzaam boek, het leed voor de arbeiders die soms maanden achter elkaar in het bos moesten leven. Stammetjes van 60 cm ontdoen van hun bast door te kloppen. Stammen die voor of in de winter al werden gezaagd om al wat te drogen zodat de bast als een omhulsel losgeklopt kon worden. Eek werd via paardenkarren of scheepjes naar de Eekwal in Zwolle vervoerd om van daaruit te gaan naar de leerlooierijen,  meestal in het zuiden van het land.

Eek van eiken stammetjes van ongeveer 8 cm dikte, die groeiden op oude boomstronken en na ongeveer elke 10 jaar gerooid en weer opgroeiden. Op bijgaande foto’s nog stronken zichtbaar die nog moeten groeien tot stammen van voldoende dikte.

Eiken geplant op rabatten, hoger gelegen delen tussen twee sloten, rabatsloten. Dit in een periode dat de grond vanwege water nergens anders voor geschikt was, of alleen voor zomergraslanden. Hele mooie geschiedenis.

Daarvoor is door Landschap Overijssel aan de Beukenlaan een eikenboom geplant met een gedenkplaatje, die al een keer is verdwenen, maar nu er weer goed bij staat. Vrijwilligers hebben de ruimte om de boom opgeschoond, zodat de boom weer licht en ruimte krijgt om op te groeien. Die herinnering moet blijven.

WvdV