DALFSEN – Een wandeling te beginnen bij het station Dalfsen en direct over de spoorlijn links de Millingersteeg in. Gaat naar rechts over in de Rietmansweg. Na ongeveer 500 meter rechts het Willemspad in. Een mooi stukje natuur aangelegd eind jaren 90, met op het eind aan de rechterkant vistrappen in een bijpass die richting Den Aalshorst loopt. Wij gaan naar links, de Bergerallee, een van de langste zichtlanen van Nederland op.
Bij de Diezerstraat, (een oude Handelsweg van Twente, via den Ham en op een doorwaardbare plaats in de Regge), gaan we naar rechts. Op het eind bij de Heinoseweg gaan we naar links, een bospad bedekt met een tapijt aan bladeren.
Wij komen nu over een klein landgoed De Bokkenberg, een huis gebouwd begin 18e eeuw midden in de stuifwal. Links zien we de stuifwal die is ontstaan door rijen takken (sticken) in de grond te steken om stuifzand van het Rechterenseveld tegen te gaan. Ter bescherming van vruchtbare landbouwgronden richting de IJssel. Dit van de periode 1678 tot 1715. Elk jaar opnieuw rijen takken plaatsen en zo is de wal ontstaan plaatselijk 5 a 6 meter hoog. Een stickewal behorende bij de aanleg van het Sterrebos.
Bij de volgende mogelijkheid af te slaan nemen we het tweede pad schuin rechts. Een prachtig pad, volop natuur en verspreid in het gebied veel hulst, her door het verspreiden van zaden door vogels. Dit is een van de mooie paden waar Jeroen Krabbé zijn rust en inspiratie vindt. Alles vertelt in zijn verhaal op NPO ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag. (terug te zien op NPO Start, “ik ben niet oud Jeroen 80 op 4 december 2024)”. Iets verderop aan het pad een nog vrijwel kale vlakte waar ongeveer 5 jaar terug alle bomen het leven lieten door de aantasting van de Letterzetter, daarom moest dit bos versneld gekapt worden.
Jeroen vond juist in dit bos, samen met de cameraman en de presentator een mooie rustige plek op een boomstronk. Hier haalde hij een boekje tevoorschijn over een levensverhaal, over heftige oorlogsverhalen uit de familie en zijn bezoek aan concentratiekampen. Vol emotie begon hij met het voorlezen tot hij het niet meer aankon. Pagina’s nog een keer lezen werd hem te heftig en viel in emotionele stilte, klapte het boek dicht en stond ontroerd op.
Wij gaan verder het eerste pad naar recht, langs het gekapte bos en dan eerste pad links. Rechts zie je een oud zandgat, waaruit het zand gehaald is voor het heuveltje recht voor u. Ik heb eens een schatting gemaakt dat voor het heuveltje ongeveer 800 m3 grond is, waarvan het meeste uit dit gat afkomstig. Vervoer met naar schatting 10.000 kruiwagens zonder luchtbanden in de periode rond 1700.
De Bertjan, we gaan links om het heuveltje heen en lopen langs camping Starnbosch. Op het eind links over de stickewal en dan weer links. Door naar een eventueel rustpunt Het Boskamp. Hier de weg oversteken en let op het in de boom gegroeid boombordje. Daarna eerste pad links, einde 3 meter R en weer L. einde weer R en u komt bij een hele bijzondere dennenboom die voor Jeroen van grote betekenis is, dit geeft hem kracht.
Een geweldige dennenboom, mogelijk 50 of 60 jaar oud of nog ouder. Jeroen doet het voor; Pak met twee handen een flinke tak vast, sluit je ogen 2 minuten of langer, wees stil, luister niet naar bosgeluiden en maar denk alleen aan de boom. Voel stevig aan de boom welk een kracht daar vanuit gaat. Een bijna oerboom, geeft oerkracht en een voldaan en rustig gevoel. Jeroen bleef hier nog even nagenieten, maar wij moeten verder naar links.
Het eerst volgende bad met een bocht naar rechts, komt uit bij het verlengde van de Bergerallee, hier gaan we naar links en volgen de weg tot bijna het eind, voorbij de Oude Vechtsteeg (ooit de Koningsweg) door tot de Heinoseweg. Net daarvoor gaan we het bospad in. Een historische weg, door eeuwenlang gebruik diep uitgesleten in het landschap. Dit was eeuwenlang de enigste van Dalfsen naar Lenthe en Hoonhorst, maar ook de enigste weg van Dalfsen naar Heino. Tot zeker de 17e eeuw of mogelijk nog later.
Op het eind een wagenkolk, op oude kaarten terug te zien. Ontstaan door een vroegere dijkdoorbraak van de Vecht, die toen tot hier liep, Later mogelijk verder uitgegraven voor zandwinning. We zijn nu weer bij het eindpunt, het station Dalfsen, met een mooie wandeling van net nog geen 8 km.
Een wandeling om echt van te genieten van de geweldige natuur veel historie. Een wandeling om te bewaren en of uit te printen voor later.
WvdV.
















