DALFSEN – Na een rustige ontspannen zaterdag waarop helemaal niet gewerkt is (het is Sabbat), wordt de zondag (dag 5) weer vroeg (om vijf uur) opstaan voor Hans, Jan en Rintje.
Na een kopje thee zonder ontbijt wordt vertrokken naar de werkplek van Jariv, de snoeptomatenboer. Jariv kan enthousiast vertellen hoe zandstormen vruchtbare löss naar Israël bliezen. Het resultaat snoeiden en proefden ze (met 22 harde werkers) in de tomatenkassen. Het was de laatste snoei voor de oogst over een week of vier.
Tegen 13.00 uur gingen ze terug naar de “boerderij” van Jariv waar ze een uitgebreide lunch kregen. ’s Middags hadden ze tijd om de omgeving eens goed te verkennen. Hele stukken woestijn zijn omgeploegd en voorzien van irrigatie.
Dag 6 en 7 bracht het werk de drie Dalfsenaren weer bij de waxbloemenkweker Guy Don.
Met grote precisie meten en knippen ze daar de verplichte lengtes (60 tot 80 cm) af van de wax flowers voor Aalsmeer.
Ontbijt gaat mee: koffie, witbrood, een eitje, kaas, een kuipje vla en chocolade pasta. Dat wordt genuttigd in de pauze rond 9 uur.
’s Middags rond 13.00 uur wordt altijd voor een heerlijke uitgebreide lunch gezorgd. Aan tafel zit dan een uiterst gemêleerd gezelschap van timmerlieden, wetenschappers, chauffeurs, Schiphol architect, boeren, meest pensionado’s. De taal die aan tafel en op de werkplekken gesproken wordt is: Nederlands, Duits, Engels, Ivriet (officiële taal van Israël) Fries en Thais.
Na de lunch is er om twee uur tijd om te verfrissen, bij te komen van de inspanningen of om al wandelend wat van de omgeving te zien. Het diner ’s avonds lijkt veel op de lunch en is even heerlijk.
’s Avonds is er vaak een bijeenkomst waar ze meer inzicht krijgen in wat er werkelijk in en om Israël gebeurt, en dat verschilt diepgaand van de mainstream media.
De drie musketiers gaan hier vroeg op stok, de nacht is zo voorbij en de volgende dag begint weer vroeg voor hen.
Het was aan Guy Don te merken dat de zware mentale last van zijn medelanders op hem drukte. Hij praatte aan een stuk door over de complete verstoring van de samenleving, het leger, de gezinnen die het zonder kostwinner moesten stellen en de trauma’s door de verliezen.
Guy Don is een Jood van Slowaakse afkomst. Zijn grootvader wist de Duitsers in Slowakije te overleven door dagelijks op ski’s heen en weer te gaan in de bergen. Op een stralende dag zag hij de Duitsers een razzia uitvoeren in de bergen. Niemand van de Joden overleefde het. Hij bleef in de bergen en trok na de oorlog naar Israël waar hij trouwde en de vader van Guy werd geboren. Guy trouwde met een Jemenitische vrouw en werd naast vader van 4 kinderen bloemenkweker. Geweldig hoe hij in de droogte Australische waxplanten veredelt en exporteert tegen de verdrukking in.
Op dag 8 mogen Jan Muilerman en Rintje weer naar bloemenman Guy Don.
Daar zijn de Thaise werknemers al in het donker begonnen; ze streven er naar om 5 jaar onder contract in Israël te blijven, ver van hun gezinnen verwijderd. Hun verdiensten sturen ze naar vrouw en kind. Guy Don roemt hun werkkracht en toewijding. Ze lanterfanten niet, ze drukken zich niet en werken betrouwbaar.
Hans de Jong mag dieven verwijderen uit de tomaten bij boer Jariv.
Guy roemt ook zijn Bedoeïenen garagehouder. Zijn vrouw merkte dat de remmen niet goed werkten, zodat hij een garage moest opzoeken. Hij mopperde over service en de prijsstelling van de garages in Be’ersheva en zocht een bedoeïen op. Zijn tent had alle faciliteiten en zijn werkplaats was ordelijk.
Wat nu; zijn vrouw liet hij niet rijden in een auto zonder remmen. Met de handen in zijn toch al karige haar keek hij naar de hemel.
Die blik ving de Bedoeïen, hij sloeg zijn tent open, belde een collega om onderdelen die promo geleverd werden en herstelde het euvel in een mum van tijd.
Het is niet dus niet overal vijandschap tussen Jood en Arabier. Dit beeld moet bijgesteld worden!
