DALFSEN – NIEUWLEUSEN – Sinds begin dit jaar stuurt Femmie Smink uit Nieuwleusen vrijwel dagelijks een foto in naar Dalfsennet. En niet zomaar een kiekje, maar afbeeldingen van zeer goede kwaliteit. Foto’s waar duidelijk moeite voor gedaan is. Vaak van natuurlijke objecten, zoals vogels, bloemen en planten, maar de laatste tijd ook wat meer abstract werk. Wie is de dame achter de camera?
Femmie Smink (63) fotografeert al sinds haar zestiende, zo vertelt ze in haar knusse woonkamer. Dat is dus al een flinke tijd, en ze heeft dan ook al heel wat bijzonders voor haar lens gehad. In eigen omgeving, maar zeker ook elders in de wereld. Want tijdens vakantiereizen naar verre oorden als China en Afrika fotografeerde ze veel natuurschoon, maar natuurlijk ook de bijzondere plaatsen, gebouwen en wat dies meer zij. Ze vindt het lastig om te benoemen wat haar mooiste foto’s zijn. In Afrika legde ze bijvoorbeeld – op gepaste afstand natuurlijk, en onder begeleiding van gidsen – prachtige dieren als olifanten en giraffen vast. “In Botswana zat ik net even op de wc toen ik door het kijkgaatje van de deur enkele giraffen langs zag komen.” Lachend: “Ja, dan zet je toch wat meer vaart achter het doen van je behoefte.”
In Noorwegen reisde ze naar de Noordkaap, waar ze eveneens prachtige foto’s maakte van de weidsheid die daar te zien is. “Als je geluk hebt natuurlijk. Het moet op zo’n moment niet mistig zijn, want dan zie je weinig. Mijn man en ik verbleven er destijds twee dagen in een vakantiehuisje in de omgeving en troffen prachtig weer. Tijdens diezelfde vakantie hebben we ook walvissen gezien bij de eilandengroep Lofoten. Dat zijn ook prachtige foto’s geworden.”
Zonsondergangen
En dat resulteerde dus ook in prachtige beelden. Al hoeft Femmie niet per se ver van huis voor mooie opnamen. “Ik trek er bijna dagelijks wel op uit. Niet met een heel sterk vooropgezet plan. Ik ben vandaag bijvoorbeeld naar het buitengebied van Zwolle geweest. Het is altijd afwachten wat er voor je lens komt. Maar je moet er natuurlijk wel oog voor hebben.” Ze toont enkele foto’s van prachtige zonsondergangen, met fraaie kleurschakeringen. En een close-up van water in de rivier waarop de ondergaande zon weerspiegelt. Zo’n foto krijgt al een beetje een abstract karakter. Andere foto’s bewerkt ze om dat effect te krijgen. “Maar in het algemeen probeer ik ze zo min mogelijk te bewerken.”
Haar eerste camera, waar ze als zestienjarige met deze hobby begon, was een Minolta. “Dat was eind jaren zeventig, toen alles nog analoog was. Je schoot foto’s en kon niet meteen zien wat ervan terecht kwam. Je leverde het rolletje in bij de fotovakhandel en je moest maar afwachten wat het resultaat was. Ik vind de digitale camera, waar ik eind vorige eeuw mee begon te werken, dan ook een geweldige oplossing. Je ziet meteen wat je doet, je kunt een foto meteen weggooien als die je niet bevalt en een nieuwe schieten. Dat is veel praktischer en het scheelt ook nog eens veel geld.”
In- en uitzoomen
Er volgden nog heel wat andere camera’s. Momenteel beschikt ze over een Nikon P1000 met een vaste lens. “Die hoef je dus nooit te verwisselen; je kunt tot 3000mm in- en uitzoomen alle instellingen intern regelen. Dat is bij natuurfotografie wel handig. Je wilt niet teveel geluid maken en als je eerst een lens moet verwisselen, loop je de kans dat je het moment mist.”
Waarom ze foto’s naar Dalfsennet stuurt? “Ik zag dat anderen dat ook deden en besloot zelf wat in te sturen. Daar kwamen leuke reactie op en dat stimuleerde me om ermee door te blijven gaan. Ik word er een enkele keer ook wel eens over aangesproken als ik door het dorp wandel. En de reacties zijn zonder uitzondering positief. Dus ik ga nog wel even door met insturen.” Elk jaargetijde heeft zijn charmes, maar de lente, waarin alles tot bloei komt, is natuurlijk een prachtige tijd voor mooie natuurfoto’s. “Een enkele keer stuur ik wat oudere foto’s in, maar wat ik instuur is zo recent mogelijk. Ik heb al vlinders en libellen vastgelegd en ik zag vanmorgen nog een paar ijsvogels.” Grote kans dat we daar de komende dagen of weken het bewijs van zien op Dalfsennet.







