DALFSEN – RECHTEREN – Op 12 mei ontsnapte het hondje Dirkje tijdens het uitlaten op de Uithoek, zo heet die weg, op Landgoed Rechteren in Dalfsen. Op dat moment konden ze hem met geen mogelijkheid te pakken krijgen ook omdat hij nogal behoorlijk schuw en schrikkerig was. De eigenaren hebben de hele bossen afgestruind om te zoeken. En reken er op dat het een groot gebied is, zeker als je niet weet in welke richting het is gelopen.

Ze hebben de volgende dag bij alle invalswegen en paden die het bos inliepen overal pamfletten neer gehangen met een foto van Dirkje. Ook hebben ze in het buitengebied huis aan huis een flyer in de brievenbussen gedaan met vermelding van telefoonnummers. En dus ook bij de eigenaar van Dalfsennet. Dan kan je er op wachten dat ze daar opduiken.

Dus op de fiets en zelf ook maar een poging doen om te proberen deze mensen te helpen. Bosrandweg, Dalmsholterweg de Uithoek in. Ik dacht vanuit de Uithoek kun je zo binnendoor de Diezerstraat in. Toen werd ik aangesproken door een man die vroeg mij vriendelijk zou je hier niet langs willen fietsen. Want we hebben zojuist een vangkooi geplaatst, want ik ben mijn hond kwijt en eigenlijk willen we dit gebied zo veel mogelijk tot rust laten in de hoop dat het dier hier terug komt. Want hij is gespot op een wild camera.

Ik vertelde dat ik daar iets van wist en dat ik dat bericht op DalfsenNet had geplaatst. Die beste man had blokjes kaas en worst bij zich. Ik dacht eerst dat hij een feestje ging vieren met die hapjes, maar nee, dat gebruikte hij om zijn hond Dirkje te lokken. Want hij is gek op kaas. (ik had nog nooit gehoord dat een hond gek op kaas was, ondanks dat we zelf 30 jaar een hond in huis hadden)

Natuurlijk geef ik gehoor aan zijn wens om daar niet langs te fietsen, immers ik probeer hen te helpen en juist niet tegen te werken. In de vangkooi lag pens, waar normaal gesproken een hond heel gek op is.

De avond er op, bleek dat de hond inderdaad van die pens gegeten had. Hij is dus binnen in de kooi geweest. Ook daar waren beelden van. Dat is al een hele geruststelling. Hij komt dus weer terug op de plek waar die de benen genomen heeft. Dat geeft mogelijkheden.

De dag er op, weer om 19.45 uur (ze waren daar altijd op een vaste tijd) nieuwe poging, Nu hadden ze een kleedje meegenomen daar waar Dirkje thuis ook altijd op lag. En dat werkte, schijnbaar voelde dat vertrouwt. Want hij heeft de halve nacht op dat kleedje gelegen. Nu zijn er sterk ruikende speklappen opgehangen. Dat vond hij wel lekker, maar de klepkooi die voorzien was van een schuif, ging niet dicht.

Gisteren weer wat extra mensen er bij met flinke kennis van zaken weer een nieuwe poging, en nu werd de kooi super scherp afgesteld vergelijk het met een muizenval of een mollenklem, dat werkt ook zo. Ook extra camera’s opgehangen. En waarachtig gisteravond om kwart voor elf was het vrije buitenleven over voor Dirkje. De schuif ging naar beneden. En vrijwilligers van de stichting die ontzettend veel hebben geholpen, en die waakten elke nacht in hun auto op flinke afstand van de kooi, kregen via hun mobieltje de beelden binnen. Zij renden van uit de auto naar de kooi, een deken er over en wat spanbanden. Nu wisten ze dat het goed zat. Wat een opluchting voor allen. Want het heeft wel een week geduurd. De eigenaar en de eigenares van de hond zijn ontzettend blij en ook dankbaar voor alle hulp. Voor met name de vrijwilligers van de stichting wioa (waar is onze Angel), maar ook van de boswachter en vele anderen, ook DalfsenNet wordt nog genoemd. Dat er nog zo veel goeie mensen zijn op de wereld. Dat hadden ze niet voor mogelijk gehouden. Ze willen via deze weg dan ook iedereen heel erg bedanken. Vanmorgen zijn ze met Dirkje bij de dierenarts geweest om het toch even na te laten kijken. Alles lijkt prima, maar hij is wel erg mager geworden. Maar dat is geen wonder. Hij zal nu wel veel slapen; en wij ook zegt de eigenaar van de hond. Het was voor hen een hele intensieve week, met gelukkig een heel mooi einde.

Lees hier nog even het verloop van de week met wat foto’s

Met de mensen van de stichting wioa (waar is onze Angel) is afgesproken als er in de buurt van Dalfsen weer iets gaande is door vermissing, zij dan ook DalfsenNet zullen gaan inschakelen. Zo proberen ook wij als vrijwilligers elkaar te helpen.