LEMELERVELD – Un stellegie gunk eem un entie wandeln. Ze leupen op un mooi paagie int bos. Ze waarn mooi ant teuten, toen iniens de vrouwe zei: “Meui noe is kieken. Wat zol det toch ween? Ut lek wel bienao vanuut un film over duustere zaakn.” De kerl keek wat zien vrouwe bedoeln. Dur stond un pereanhanger die al un tietie niet van de plaaste was ewes.

Dur stond ok van allerlei spul bie det ut net leek of daor iemand woon. Ja woon is misschien un bettie verre zug, mar ut lekter wel op der de anhanger veur andere zaakn wurn gebruukt dan veur ut verslepn van peerden. Watter dan wel mee gebeurt kuj allerlei ideeën over hem en daor muj mee oppassen um utter over te hem aans kriej  misschien trammelant. Zo mar miln in ut bos gef toch un raar beeld, mar veur utzelfde bint un paar kinder die daor allenig mar ant speuln bint. Aster ander luu ant knooien bint, kuj later spiet hem dej ut niet emeld hebt bie de politie of zoiets. Veurdei det doet kuj ut better melden bie de eigenaar van ut bos. Dei niet weet wie dur bie hem in ut bos ant knooien is, mar dette better eem kan gaon kiekn. As die bosbaas dan begint deioe nens mee hoeft te bemeuien, dan is det niet aans. Ie hebt in ieder geval iets edaone.

Ton