DALFSEN – (Door onze gastjournalist Ruud Montagne) In Dalfsen vanuit het westen aangekomen lijkt het wel of het dorp even is stilgezet. De Vecht stroomt rustiger dan anders, met langs de oevers riet en wilgen die een witte rand dragen, alsof ze met poedersuiker zijn bestrooid.

De uiterwaarden liggen open en zacht onder een ongerepte sneeuwlaag, hier en daar doorbroken door sporen van schapen of een enkele wandelaar.

Langs de dijken en landweggetjes zie je rijen bomen met berijpte takken die elkaar bijna aanraken, als een tunnel van winter. De weilanden rondom Dalfsen zijn wijds en leeg, een strak wit vlak dat het landschap extra groot laat aanvoelen.

Anton Pieck is er niets bij!