HOONHORST – Even niet op zondag, maar een vroege zaterdagmorgen, het eerste half uur regen en te donker om een foto te maken. Via de Koelmansstraat langs de Ierthe en door naar Sluis 1, ofwel stuw Linthorst. Sluis 1, was een historische sluis, die tijdens de oorlog veel te lijden heeft gehad. Na het stopzetten van de scheepvaart is begin 60er jaren de sluis vervangen door een stuw.
Hierna over de Linthorstbrug waar het richting Zwolle verboden is voor auto’s, echter niet op 2 handen te tellen wat er in een 30 minuten nog over komt. Aan de andere kant van het kanaal zicht op de achterkant van het Lintherzijl, een afwateringsgemaal van de Marswetering, ook in de 60er jaren van de vorige eeuw geplaatst met delen uit het nooit gebuikt gemaal van de Langssloot op het Overijssels kanaal. De weg langs het kanaal was vroeger een jaagpad (schepen met de hand of met paarden vooruit trekken.) Overal in het weidegebied staan protestborden tegen de enorme slachtingen en schade die wolven op de schapen aanbrengen. De boeren willen hun land terug, zonder de probleemwolven.
Door naar de Hoevenbrug, een boogbrug volgens ontwerp van P.J. de Gruiter, een overgang over het kanaal en ter vervanging van een wiebelend houten ophaalbrug, hier de brug over. De weg naar links liep lang huize Zalné, in 1919 gebouwd al woning, later nog lang in gebruik geweest als klooster, een kantoor en nu weer een woning, verder liep de weg door naar huize Boswijck. De weg naar rechts kwam uit bij het voormaling restaurant De Zon, na jaren leegstand en gebruik als woning werd het 10 jaar terug afgebroken om ruimte te maken voor de N35. Met veel verhalen over Toos van de Zunne, die herinneringen blijven.
Ik wandel richting Karba, via de parallelweg, direct na Karba rechtsaf naar Soeslo, daar het eerste pad links. Hier staan informatieborden over Soeslo en de omgeving, Heel veel natuurgebieden aangelegd door Landschap Overijssel. Van grote stukken land is de bovenlaag afgeschraapt om zand te winnen voor de N35 en de verhoging bij het viaduct. Daarna is de zwarte grond teruggebracht en is het een nat gebied geworden. Het huis Soeslo en het landgoed is eigendom van de gemeente Zwolle. Een locatie die al vanaf 1682 wordt genoemd, het huis kreeg zijn vorm in 1815.
Even terug naar de informatieborden, recht tegenover het weiland staat een hele grote meer stammige eik, wandel hier verder en bekijk de eik van dichtbij, zult u zien dat die mogelijk uit meer dan 10 stammen is samengegroeid tot een boom, bij het huis rechtdoor lopen met zicht op de mooi herstelde bomgaar nu nog in winterkleur. Op het eind van het pad naar links en het viaduct van de N35 oversteken, onderaan naar rechts en de Oude Twentseweg, vervolgen.
Gaat bij de voormalige Blankenkolk over in de Molenhoekweg. (in de 60er jaren is deze kolk dichtgegooid met heel veel afval van bedrijven, Dat het geen zuivere koffie was, is duidelijk. Al een paar jaar daarna gingen alle bomen en braamstruiken aan de overkant van de weg dood. De bovenlaag is afgedekt met mogelijk teer en betonplaten. Nog steeds vindt er regelmatig monstering plaats om er zeker van te zijn of de bovenliggende weide wel geschikt is voor vee. Twijfels blijven aanwezig.)
De Molenhoekweg verder volgen, even schuilen in de schuilhut en dan zo snel mogelijk door naar Hoonhorst, de regen werd al weer minder, en ach daar is een paraplu voor uitgevonden. Mooi net op tijd voor een 2e kop koffie.
WvdV
