DALFSEN – HOONHORST – “Hé Willy, fiets jij morgen nog langs de uitbreiding van Ooster Dalfsen? Onze machinist Hans Bloo stapt morgen van zijn graafmachine en gaat met pensioen. Zou leuk zijn om daar een artikel van te maken voor Dalfsennet.”

Deze vraag kwam gisteravond van Herman van Lenthe uit Hoonhorst, de voormalig werkgever van Hans. We kennen Herman goed, dus daar zeggen we geen nee tegen, zeker niet omdat het bedrijf van Lenthe ook nog een belangrijke sponsor is van Dalfsennet.nl.  Bovendien kon ik zelf ook meteen eens een kijkje nemen bij de uitbreiding. Tot nu toe had ik die vooral gezien op ingezonden foto’s en video’s.

Eerlijk gezegd wist ik niet precies waar ik moest zijn. Ik dacht: als ik langs die rode toren fiets en dan bij de sportvelden rechtsaf ga, langs het gebouw van de toerclub, dan zit ik vast goed. En dat bleek te kloppen. In de verte zag ik al snel de opvallende gele Van Lenthe-machines.

Maar hoe kom je daar? Over die verse zandpaden fietsen leek me geen goed idee. Toch maar even verder zoeken. Linksaf, en even later kwam ik op de plek waar hard gewerkt werd. Met een giertank werd water gesproeid om het stof te beperken, zodat de werknemers prettiger kunnen werken.

Maar waar moest ik zijn? Overal stonden auto’s en machines van Van Lenthe. Tot mijn verrassing zag ik ineens een grote ijzeren plaat met daarop de tekst: “Hans, geniet van je pensioen!”

Ik sprak twee mannen aan en zei dat ik op zoek was naar Hans Bloo. De één zei dat hij hem niet kende. Even werd het stil. Toen stak de ander zijn hand uit: “Ik ben Hans Bloo.”

Ik vertelde dat ik van Dalfsennet kwam, op verzoek van Herman van Lenthe. Hij was zichtbaar verrast, maar vond het ook leuk.

“Ja Hans, ik begreep dat dit je laatste werkdag is?”
“Dat klopt,” zei hij. “Hoe het voelt? Dat weet ik nog niet, want ik ben nu nog gewoon aan het werk. Het officiële afscheidsfeest komt over een paar weken. Ik had nog veel vrije dagen staan, en mijn vrouw zei al: neem eens een dag vrij. Maar ja, je kent het wel. Nu is het echt.”

“Hoe lang heb je bij Van Lenthe gewerkt?”
“Ongeveer 20 jaar. Ik heb hier een fantastische tijd gehad. Goede werkgevers, goed voor het personeel, nooit geknoei – ook niet met materiaal. Echt geweldig om voor zo’n bedrijf te werken.”

“Dus straks lever je de sleutels van je machine in en laat je deze werkplek achter?”
“Ja, maar ik woon in Vilsteren, dus ik denk dat ik hier nog wel eens langs fiets.”

“Ga je je niet vervelen?”
“Absoluut niet. Onze zoon heeft een huis gekocht, dus daar ga ik flink mee helpen, bijvoorbeeld met nieuwe kozijnen. Daarnaast zet ik graag wandelroutes uit. Voor een eerdere ALS-loop heb ik ook een route mogen maken in Vilsteren. En ik help af en toe een goede vriend met zijn bedrijf. Nee, vervelen? Dat zie ik niet gebeuren, zeker in het begin niet.”

Tot slot heeft Hans niets dan goede woorden voor zijn werkgever:
“Eén ding dan,” zegt hij lachend. “Jarenlang moesten we overal naartoe, vaak ver van huis. En nu ik met pensioen ga, zijn alle klussen ineens dichtbij, zoals hier in Dalfsen en in Hoonhorst. En straks gaan ze ook nog in Zwolle aan de slag!”

Maar dat is duidelijk met een knipoog. Hij gunt het bedrijf alle succes:
“Die jongens doen het hartstikke goed.” Klasse!