LEMELERVELD – Un imker had zien bijen helemaol in Groningen staon bie de koolzaod. Dus hij en un hulpe daorop an. Eerst mossen de doppen weggehaald wurn bie de bijenkassen, aans kant spullegie ant zwermn gaon en det wullie niet. Ut dopn brekn wul ait wel goed, mar de imker was a wat older en hij had al un heel schoffie estaone. Op un gegeem moment zakkende deur de biene. De kerl die mee egaone was zei dette niet veur hem hoem te kniel heur, hij kon ok gewoon zegn dette dankbaar was.

Mar hij hulp de olde baas weer in de biene en met zien beiden op de auto anne reppeld um daor eem te gaon zitn umme weer op krachtn te kom. Dur mossen nog un paar kasn nao ekeekn wurn. De kerl die mee ekomn was, bleek ok niks te passe. Hij vuuln zich un bettie slap in de biene en zol noe bienao op de kniene gaon veur de oldere man

Ze dachten beide: ut mut nie gekker wurn. Zo metiene mut ze ok nog de biebel metnem. De hulpe zei teegn de imker dette niet veule meer kon helpn. Ze maakn de boel aof en gung rap op huus an. Un paar wekn later gung ze de kasn ophaaln. De anhanger ston kurt bie en dur ston twee rijen kasn naost menare oppe laadn. Over de veurste reie gunk un sjorband  en de achterste reie wurn met un sjorband dur achterlangs an menare knupt.  Um iedere kas zat un sjorbandje. Toch waster van die achterste reie un kas waor ut sjorbandje lus eraakt. Het deksel daorvan waster ok offe weit. Saoms late int duuster mos ut spul nog elust wurn. Em umdet die iene kas gien deksel meer had vleugn de bijen volop tevreden rond, want ze waarn weer thuus. Van de kerls die mosn lusn moggen die bijen nog wel eem wachtn met blij rondvliegn, dan kon ze zonder gedoe hun werk doen.

Ton